«Μικρό χρονικό τρέλας» κι ένα μυθιστόρημα αυτοβιογραφικό.

Πριν λίγες μέρες φιλοξενήσαμε μια συνέντευξη με τον αγαπημένο μου- και μαζί με εμένα πολλών άλλων- Αύγουστο Κορτώ. Μεταξύ άλλων, μιλήσαμε για την κυκλοφορία αυτού του βιβλίου, μιας ιστορίας που περιγράφει με πάσα λεπτομέρεια ένα επεισόδιο του ίδιου και την πορεία του στην δίνει του μυαλού, που χάνει τα λογικά του και ψάχνει να αγκιστρωθεί από κάθε τι παράλογο.

Ένα βράδυ, ο Πέτρος, άρχισε να ακούει φωνές ανθρώπων που προσεύχονταν στο μυαλό του. από την στιγμή εκείνη, άρχισε να θεωρεί τον εαυτό του διάδοχο του Δαλάι Λάμα, κι έβλεπε τον κόσμο γύρω του να λιώνει και να γίνεται μικρός μπρος στην θεία εναρμόνιση του άτμαν του με το μπράχμαν. Κι όλα αυτά, σε μια Αθήνα που ακολουθεί τους δικούς της ρυθμούς τρέλας.

Όπως κι ο ίδιος γράφει, ένας άνθρωπος, που έρχεται αντιμέτωπος με ένα επεισόδιο που έχει σχέση με τον ψυχισμό του, δεν είναι τρελός. Απλά την στιγμή εκείνη, το μυαλό του στήνει άρρωστα παιχνίδια, κι οφείλει να ακούσει τις παραινέσεις των ανθρώπων γύρω του και να καταβάλει προσπάθεια να καταπολεμήσει τις παρορμήσεις αυτές.

Ο Κορτώ με τα βιβλία του καταφέρνει να βοηθήσει κάθε αναγνώστη που το έχει ανάγκη. Ακόμη και στις ιστορίες που τις καταλαμβάνει το  βαθύτερο μαύρο της απογοήτευσης, με μικρές νότες χιούμορ χαλαρώνει τον αναγνώστη και τον προετοιμάζει για την επόμενη σκηνή, όπου η φόρτισή θα ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

Ο λόγος του είναι πάντα προσεγμένος. Γεμάτος νεωτερισμούς, αλλά προσεγμένος. Με εμφανή επιρροή από μεγάλους λογοτέχνες της εγχώριας και διεθνούς βιβλιογραφίας. Μα πάνω απ’ όλα, με ταυτότητα, μιας και κάθε του κείμενο, μπορείς να το αναγνωρίσεις ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα.

Το «Μικρό χρονικό τρέλας» είναι ένα μικρό, ασήκωτο βιβλίο. Δεν το διαβάζει κανείς για την λογοτεχνική του αξία. Αντίθετα, για την ανθρωπιστική του προσφορά. Μέσα στις αράδες του μπορεί κανείς να ανακαλύψει τα μονοπάτια ενός σαλεμένου νου. Να δει με άλλο μάτι έναν άνθρωπο που χρίζει υποστήριξης ψυχολογικής. Μας δείχνει, πόσο εύκολο είναι να κοροϊδέψεις έναν άνθρωπο «τρελό», και πόσο σημαντικό να τον αγκαλιάσεις, να τον πιάσεις από το χέρι και να τον απαλλάξεις από τις εικόνες που τον αποπροσανατολίζουν.

Μια επιλογή σωστή για κάθε αναγνώστη. Η ανάγνωσή του μπορεί να καταφέρει να αλλάξει και την ζωή κάποιων. Την εικόνα που έχουν για τους ανθρώπους με συγγενείς ψυχωσικές παθήσεις. Με εμένα τα κατάφερε. Μπορείς κι εσύ να το δοκιμάσεις.

Καλή ανάγνωση.