Μια τετραλογία φερμένη από την γειτονική Νάπολη είναι το βιβλίο που έχει κερδίσει το ενδιαφέρον των απανταχού αναγνωστών. Οι εκδόσεις Πατάκη ανέλαβαν την μετάφραση και την κυκλοφορία του στην ελληνική αγορά.
Δύο κοριτσάκια. Δυο φίλες που καταφέρνουν να περνάνε όσο περισσότερο γίνεται τις ώρες τους μαζί. Η Λενούτσα κι η Λίλα, σε μια φτωχογειτονιά της Νάπολης, μεγαλώνουν προσπαθώντας να νικήσουν κάθε φόβο τους. Αναζητούν τον πλούτο που δεν έχουν, κάνουν σχέδια για το μέλλον. Η Λίλα λάμπει, η Λενούτσα είναι η σκιά της. Μα η λάμψη είναι άχρηστη χωρίς σκιά.
Ένα βιβλίο καλογραμμένο. Μας μεταφέρει στην μεταπολεμική Νάπολη και μας παρουσιάζει τον τρόπο ζωής των ανθρώπων χαμηλότερων στρωμάτων. Παιδική αθωότητα μπλεγμένη με μηχανορραφίες που ούτε μεγάλος δεν θα σκάρωνε. Κι όλα αυτά καθώς τα χρόνια περνούν κι οι άνθρωποι αλλάζουν καθώς δένονται περισσότερο μεταξύ τους.
Δεν συνηθίζω να διαβάζω μεταφρασμένη λογοτεχνία. Οι εκδοτικοί, όταν διακρίνουν τα φόντα για ένα καλό best seller δαπανούν όσα λιγότερα για να το φέρουν στην εγχώρια αγορά. Συνήθως σπαταλούν χρόνο και καθόλου χρήμα, σε πρόχειρες μεταφράσεις που βρίθουν από συντακτικά και γραμματικά λάθη.
Ωστόσο, αυτό το βιβλίο αποτελεί την εξαίρεση στον παραπάνω κανόνα. Η σελιδοποίηση έγινε με τρόπο τέτοιο που ο αναγνώστης χαίρεται να περιδιαβαίνει στις αράδες του. ακόμη και το πνεύμα της γυναίκας που γράφει τη ζωή της σε ημερολόγιο διατηρήθηκε σε τέτοιο βαθμό που δεν χάθηκε ούτε η παιδικότητα, ούτε ο εξομολογητικός τόνος , ούτε καν η γραφή ενός ανθρώπου που ξέρει ότι αυτά που γράφει δεν θα διαβαστούν από κανέναν. (Η Φεράντε μια χαρά ήξερε ότι θα τα διαβάσει κόσμος αυτά τα βιβλία, αλλά και πάλι η έρμη η Λενούτσα ημερολόγιο έγραφε)
Τι άλλο να πεις γι ένα βιβλίο που σου στερεί κάθε όρεξη για ζωή μέχρι να το τελειώσεις. Ήταν ένα ταξίδι μέχρι την γείτονα, μια γνωριμία με τους ανθρώπους της και μια ευκαιρία να αναλογιστώ την δική μου «Υπέροχη φίλη».
Καλή Ανάγνωση!