Ένας άνθρωπος που έτρωγε πολλά, κι ακόμη περισσότερα!

Ο Αύγουστος Κορτώ φέτος τον χειμώνα έκανε την επανέκδοση του βιβλίου του «Ο άνθρωπος που έτρωγε πολλά», δίνοντας την ευκαιρία σε εμάς τους νεώτερους να απολαύσουμε το χιουμοριστικό τούτο  ανάγνωσμα. Η συνέχεια είναι ξεκαρδιστική και χορτάτη.

Ιστορίες σε μορφή μικρών διηγημάτων. Γεγονότα απείρου γέλιου, με πρωταγωνιστή πολλές φορές τον ίδιο τον συγγραφέα. Στις σελίδες που πέρασαν ο λόγος έρεε σαν ποτάμι, με μια ανάσα και λαχάνιασμα μέχρι να βρεθεί η τελεία. Πράγμα που έκανε ακόμη πιο αστεία την αφήγηση αυτή.

Ο Κορτώ έχει έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο γραφής. Η επινόηση νέων λέξεων και νεωτερισμών είναι συχνό φαινόμενο στα βιβλία του.  Η διαχείριση αυτών των νεωτερισμών, όμως, είναι το πιο αξιοσημείωτο στοιχείο. Καταφέρνει σε ελάχιστα δευτερόλεπτα να σου κάψει τα ελάχιστα εναπομείναντα εγκεφαλικά σου κύτταρα, και, συγχρόνως, να τα ανανεώσει. Η ευφυΐα σε αυτό το σημείο συναντά την δημιουργικότητα.

Επί μία βδομάδα «Ο άνθρωπος που έτρωγε πολλά» έγινε πραγματικά προέκταση του χεριού μου. Σε κάθε διαθέσιμο δευτερόλεπτο το άνοιγα για να διαβάσω την συνέχεια ή να αρχίσω μια νέα ιστορία -αγαπημένη μου αυτή με το ταξίδι στην Κοπεγχάγη. Μέσα στο αστικό, στο λεωφορείο, σε πάρκα, σε καφετέριες περιμένοντας τα αργοπορημένα μου ραντεβού, ξέκλεβα ματιές και βλέμματα με απορία.

Κι εδώ έρχεστε να ρωτήσετε γιατί απορία, και με την ευκαιρία θα σας δώσω μια συμβουλή. Διαβάστε το σπίτι σας. Χωρίς υπερβολή γελούσα σε κάθε παράγραφο που διάβαζα και σε κάθε διαφορετική ιστορία όλο και πιο πολύ. Οι θαμώνες, συνεπιβάτες, συνταξιδιώτες, συνάδελφοι, σύντροφοι και συναγωνιστές με κοιτούσαν με βλέμματα τρόμου κι αγωνίας κάθε που έσκαγα το γέλιο το τρανταχτό. Κι ήταν απόλυτα λογικό, γιατί φανταστείτε με την ζέστη να σε λιώνει κι εγώ να αγναντεύω την θάλασσα και να σκορπάω από τα γέλια.

Φτάνουν τα λόγια. Το βιβλίο είναι εξαιρετικό. Είμαι σίγουρος ότι κανείς δεν θα μείνει ασυγκίνητος. Διαβάστε το και θα νιώσετε αυτές τις μικρές ενέσεις χαράς να σας επισκέπτονται σταδιακά !

Σχολιάστε