Πριν κάποιους μήνες είχαμε πάλι αναφερθεί στο «Ουζερί Τσιτσάνης» με αφορμή την κινηματογραφική του μεταφορά. Τώρα, που είναι καλοκαίρι κι οι σελίδες περνούν ευχάριστα από τα χέρια μας, ας τα ξαναπούμε για το βιβλίο.
Από τις εκδόσεις Πατάκη επανακυκλοφόρησε το βιβλίο αυτό, φέρνοντας στην επικαιρότητα ένα θέμα ταμπού. Η γενοκτονία των εβραίων και πώς η δίωξη αυτή επηρέασε την εβραϊκή κοινότητα Θεσσαλονίκης. Οι ζωές των ανθρώπων που ξεριζώθηκαν, χάνοντας τις περιουσίες τους, και με την ελπίδα της επανόδου στην πόλη μετά από την καταναγκαστική εργασία στην Πολωνία. Ο ρόλος της ελληνικής αντίστασης κι η κάλυψη που προσέφερε η βιτρίνα του ιστορικού Ουζερί στην Παύλου Μελά κι οι θαμώνες του απολάμβαναν τα τραγούδια του Τσιτσάνη.
Ο Σκαμπαρδώνης κατάφερε να στήσει ένα βιβλίο άρτιο. Η ιστορία κι η ροή του διακρίνονται από αμεσότητα, με τις γλαφυρές περιγραφές να μαγνητίζουν τον αναγνώστη. Οι περιπλανήσεις στην πόλη δίνονται με τρόπο τέτοιο που οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης, και δη, οι γηραιότεροι, αναζητούν την κάθε γωνιά από αυτές που πέρασαν μπροστά από τα μάτια τους. Ακόμη κι οι χώροι περιγράφονται με πάσα ακρίβεια. Θαρρείς κι ο συγγραφέας είχε τις κατόψεις των κτιρίων μπροστά του όταν έγραφε.
Αυτό που μου άρεσε στο βιβλίο είναι η απεικόνιση των γεγονότων. Στην εποχή της κρίσης των αξιών και της ολοένα αυξανόμενης φασιστικής κι εθνικιστικής «επαγρύπνησης», καταφέρνει να διατυπώσει τα προβλήματα που αντιμετώπισε μια από τις πιο αδικημένες φυλές της γης. Παράλληλα, γι άλλη μια φορά, με θάρρος για τα γραφόμενά του, επεσήμανε τον παρασιτικό ρόλο που διαδραματίζουν πολλές φορές οι «πατριώτες» σε ταραγμένες περιόδους.
Το «Ουζερί Τσιτσάνης» είναι ένα βιβλίο άρτιο. Μπορεί να σταθεί σε κάθε βιβλιοθήκη κι εγγυημένα προσφέρει στιγμές χαλάρωσης σε αυτόν που θα επιλέξει να το διαβάσει. Είναι η ιδανικότερη επιλογή γι αυτούς που θέλουν να ξεφύγουν λίγο από την καθημερινότητά τους.