Ποια Άγκαθα και ποια Μαίρη; Πάει σωστά το μυαλό μας; Δώστε μου ένα λεπτό και θα σας τα εξηγήσω όλα. Η ιέρεια- μην πω και πρωθιέρεια- της αστυνομικής λογοτεχνίας Άγκαθα Κρίστι, κάποια στιγμή, αποφάσισε να γράψει και να εκδώσει μια σειρά κοινωνικών μυθιστορημάτων, τα οποία υπέγραψε ως Μαίρη Γουέστμακοτ.
Και κάπως έτσι ήρθε στα χέρια μου «Το βάρος της Αγάπης». Η Ιστορία δυο αδερφών από την Αγγλία, της Λώρα και της Σίρλεϊ, που μεγαλώνουν μόνες και βλέπουμε την εξέλιξη της ζωής των και την αμοιβαία και, σχεδόν, καταναγκαστική αγάπη της μιας στο πρόσωπο της άλλης.
Η Άγγαθα ξέρει να γράφει ιστορίες άρτιες που μπορούν να χαρακτηριστούν υπέροχες για του λάτρεις της πένας της. Με μοτίβα παραδοσιακά, αγγλικά του 20ου αιώνα, με μια ηθική και ένα πλαίσιο σεμνότυφο και τόσο ξένο στην εποχή μας, μα τόσο ενδιαφέρον να το γνωρίσουμε μέσα από τα μάτια της. Με λόγο σταθερό, και ροή εναλλασσόμενη, που δεν αφήνει τον αναγνώστη να βαρεθεί και του δίνει το κίνητρο να συνεχίσει να διαβάζει μέχρι να φτάσει στο τέλος, για να πιάσει το επόμενο βιβλίο της.
Περνώντας τις σελίδες, παρά το αλλαγμένο όνομα μπορούμε εύκολα να αναγνωρίσουμε τα στοιχεία της Άγκαθα. Στοιχεία νουάρ, ξεπηδάνε δίχως κανέναν ενδοιασμό, ανάμεσα στα κοινωνικά στοιχείο που έχει στήσει τόσο δεξιοτεχνικά. Μας αφήνει να αναρωτιόμαστε. Δημιουργεί ερωτηματικά. Δίνει μικρές δόσεις και κίνητρα, που με μια μικρή ώθηση, θα μπορούσαν να αποτελέσουν στοιχείο αστυνομικής έρευνας.
Το «Βάρος της Αγάπης», που έφτασε στα χέρια μου, ήταν ένα βιβλίο άκρως ενδιαφέρον και μεστό σε εικόνες και νοήματα. Με τρόπο γλαφυρό. Με μια νότα νοσταλγική. Η τέλεια συντροφιά για τις μέρες που απλώνονται μπροστά μας, είτε αυτές έχουν ήλιο και άρωμα από θάλασσα, είτε είναι βροχερές και με μια αίσθηση σανταλόξυλου, παρέα με την αγαπημένη κούπα καφέ που θα ζεστάνει τα απογεύματα δίπλα από το τζάκι!
mylibrodoro.com 