Ο Ρουβάς, ο Λιγνάδης, τα ολισθήματα και η «cancel» νοοτροπία!

Πολλές φορές στο παρελθόν απέφυγα να πάρω θέση για τα όσα συμβαίνουν. Θέλησα να αφήσω πίσω αυτόν τον κακεντρεχή εαυτό που είχα αναπτύξει στα πρώτα βήματα της παρουσίας μου στον κυβερνοχώρο. Αυτόν που η αυθάδεια των χρόνων και η άφιλτρη φύση μου δικαιολογούσαν μέχρι ενός σημείου. Μα όταν τα γεγονότα τρέχουν τόσο πολύ, όταν τα συμβάντα μας κατακλύζουν και οι αναπαραγωγές γίνονται επικίνδυνες, τότε κάπου η εγκράτεια καταλήγει ένας κουβάς που ξεχειλίζει και η προσωπικότητά μου δεν μου επιτρέπει να κρατηθώ στο περιθώριο αμέτοχος.

Το σίριαλ του Λιγνάδη τις τελευταίες μέρες πήρε πάλι τα πάνω του. Σαν την σαπουνόπερα που ψάχνει τα γκεστ για να ανεβάσει την τηλεθέαση. Μα τα σημερινά γκεστ, καταλήγουν πλυντήρια -δεν είναι δικός μου ο χαρακτηρισμός, απλά τον δανείζομαι. Και η σαπουνόπερα αρχίζει να ξαναλάμπει σαν βρακί απλωμένο στον ήλιο του Αιγαίου που πλύθηκε με Skip -τοποθέτηση προϊόντος.

Και το Skip στην ιστορία των ημερών είναι ο Ρουβάς. Που από τις πίστες, έκανε Επίδαυρο, Λιγνάδη ένεκεν. Και βγήκε φέτος, να πει την γνώμη του. Να εκφράσει την λύπη, την συμπαράσταση. Που μεταξύ μας, αν απλά έπεφτε από τα σύννεφα, κάτι θα είχε σώσει από την υπόληψή του. Μετά την πτώση τα έκανε ρόιδο. Τα έκανε αυτό που έκανε μέσα ο Πολυχρόνης.

Και κάπου εδώ αρχίζει το cancel Sakis. Άλλο φετίχ των ημερών μας. Πόσους έχουμε ακυρώσει μέχρι στιγμής. Και πόσο μένος. Με τι τρόπο; Οπαδικό. Με κινητοποίηση σύσσωμη στα μέσα και με πάμπολλες κοινοποιήσεις. Και να τα χάσταγκ και να τα μεμς. Κι όλα αυτά με νοοτροπία γηπέδου. Με βρίσιμο. Με οργή. Με αγελοποίηση. Ξεχνώντας ότι μέχρι πριν λίγες μέρες πενθούσαμε ένα παιδί που το χέρι του δολοφόνου όπλισε μια παρόμοια νοοτροπία.

Ο Λιγνάδης στην μπουζού. Ο Σάκης στα τηλεοπτικά σαλόνια. Μια σχέση αγάπης που δεν μπορούμε να κρίνουμε. Άλλωστε πόσες μας έχουν απογοητεύσει στις ζωές μας; Δεν μένουμε σε αυτό, όμως.

Μια υποστήριξη απαράδεκτη. Μια εξίσωση παραλογισμός. Μια στοχοποίηση ανθρώπων κι ένα τσουβάλιασμα. Ναρκομανής εξαρτημένος= Παιδεραστής εξαρτημένος. Από πού κι ως πού; Πώς ένας άνθρωπος θύμα ενός πάθους αυτοκαταστροφικού μπορεί να είναι ίδιος με έναν άνθρωπο που το άρρωστο μυαλό του τον κάνει να μην ξέρει πού να βάλει το πουλί του – του λιμανιού γιατί δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αλλιώς.

Και ποιος είσαι εσύ που θα πάρεις την θέση ψυχολόγου; Πού έμαθες για ψυχολογία; Πώς μπορείς να κρίνεις την θέση των θυμάτων, να καλύπτεις τις πομπές του θύτη χάριν θαυμασμού; Και τι σχέση έχει ο θαυμασμός με το ότι ο άνθρωπος που θαυμάζεις είναι εγκληματίας;

Και κάπως έτσι, ο θύτης Λιγνάδης παρέσυρε και τον Σάκη. Για μια φιλία; Δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Πάντως είναι δεδομένο ότι από την μία ανέβηκαν τα κλικς και από την άλλη έπεσε η δημοτικότητα. Το μαγικό που χαρίζει το ίντερνετ. Τα στατιστικά που δεν επαληθεύονται.

Ψάξαμε όλοι για τον Σάκη. Μα για να βεβαιωθούμε ότι όντως είπε τα όσα λέχθηκαν. Δώσαμε το όνομά του σε χάσταγκ και το κάναμε τρεντ, μα για να αρχίσει να πέφτει η δημοτικότητα του. Μια δράση που έχει ως άμεσο αποτέλεσμα την αντίδραση. Έτσι λειτουργεί και το κείμενο αυτό. Χωρίς να θέλει να ακυρώσει κάποιον που το έχει καταφέρει ήδη μόνος του.

Εσείς, αγαπητοί αναγνώστες επιλέγετε το τι θα κάνετε. Και είστε οι μόνοι που μπορείτε. Όχι με ένα χάσταγκ. Ούτε με παρότρυνση για άλλους. Απλά πετάξτε την σκαρταδούρα από τα σπίτια και τις συνήθειές σας. Αφήστε τον φανατισμό και δώστε εξηγήσεις για τις απόψεις σας. Το πληκτρολόγιο που γράφει το «cancel Sakis» ας γράψει και τους λόγους.

Και όταν γράψετε τους λόγους αυτούς, θα έχετε σκεφτεί και τους άλλους λόγους. Αυτούς για τους οποίους κάνατε φίρμες τους Λιγνάδιδες και τους Ρουβάδες αυτής της χώρας. Και δεν θα είστε φανατισμένοι, ούτε λυπημένοι. Απλά, απογοητευμένοι.

Και για να κλείσω το κείμενο αυτό. Ο Ρουβάς ξέρουμε ότι όταν ανοίγει το στόμα του να μιλήσει δεν στεριώνει ατάκα. Αυτό δεν τον δικαιολογεί. Απλά αποδεικνύει ότι όλα αυτά τα χρόνια δεν κατάλαβε ότι το σώμα και τα φτηνά γαυγίσματα έφθιναν στην εκτίμηση του κόσμου. Και δεν προσπάθησε να γίνει σύμβολο για τους νέους που τον ακολουθούν. Αρκέστηκε στο σεξ (σύμπολ) και ίσως αυτή του η στάση να τον κάνει να πιστεύει ότι ο Λιγνάδης δεν έκανε κάτι κακό.

Και για να βάλω μια τελεία. Σας παρακαλώ πολύ. Ακυρώστε όποιον θέλετε με επιχειρήματα. Και η δουλειά σας θα γίνει κι εσείς θα καταφέρετε να δείξετε ότι είστε κάτι παραπάνω από αυτούς. Αλλά μην οπλίζετε με τον φανατισμό ανθρώπους που μπορεί να γίνουν επικίνδυνοι.

Σχολιάστε