Αυτό που κάθε φορά συμβαίνει με τον Γιώργο Περρή στις συναυλίες τους είναι στα πλαίσια του μαγικού. Ένας άνθρωπος και μια ορχήστρα καταφέρνουν να γεμίσουν ένα πρόγραμμα που ξεπερνά τις δύο ώρες κι αυτό χωρίς να κάνει «κοιλιά» και με το κοινό να σιγοτραγουδά ή να ακολουθεί τις μελωδίες.
Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του δίσκου «No armor», ο Περρής σταμάτησε για μια μοναδική εμφάνιση στην Θεσσαλονίκη, την περασμένη Δευτέρα. Βγήκε στην σκηνή στην ώρα του, τραγούδησε, μίλησε – για την ακρίβεια γλώσσας δεν έβαλε μέσα- και μας αποχαιρέτησε με ένα γλυκόπικρο μειδίαμα, απομεινάρι των συναισθηματικών ταξιδιών που μας πρόσφερε από τα τραγούδια που μας είπε.
Μπορεί σε κάθε συναυλία να ακούμε το «Malade», μπορεί πάντα μας λέει μια ιστορία για τον Legrand, μα πάντα, ο Γιώργος καταφέρνει να μην επαναλαμβάνεται και να δίνει την δική του ξεχωριστή νότα σε όσα μας αφηγείται τραγουδώντας. Και με αυτές τις μικρές επαναλήψεις, καταφέρνει να δημιουργήσει στενούς δεσμούς με το κοινό που διψάει να τον ακούσει, να χτίσει κοινές μνήμες που θα έχουν ως αρχή αυτά τα τραγούδια και θα αποτελέσουν ένα μελλοντικό συναισθηματικό δεσμό.
Είναι όμορφο, αγαπητοί αναγνώστες να παρακολουθούμε συναυλίες που μας γεμίζουν χαρά και κέφι. Είναι σημαντικό, ο άνθρωπος που βρίσκεται επί σκηνής να μην είναι απλώς ένας εργοδότης, αλλά αυτός που συμβάλει στο να περάσουν καλά οι εργαζόμενοι στον χώρο όπου τραγουδάει. Κι ο Γιώργος Περρής το κατάφερε, με την ορχήστρα να το «ζει», κι αυτό έβγαινε προς τα έξω, με τους τεχνικούς, που παρά τα θεματάκια τους ήταν χαμογελαστοί και έσπευδαν προς επίλυσή τους, αλλά, κυρίως, με τις υπέροχες ταξιθέτριες που δεν σταμάτησαν να χορεύουν καθ’ όλη την διάρκεια της συναυλίας, σε βαθμό που παρέσυραν κι εμάς που τις βλέπαμε από τις θέσεις μας.
Και κάπως έτσι, το «όλα» του Γιώργου, έγινε το «πολύ¨ μας. Σε μια εποχή που ακόμη τα κοινωνικά μας τραύματα αιμορραγούν, μας θύμισε γιατί αγαπάμε να ακούμε μουσική σε σκηνές και θέατρα. Μας πήρε από το χέρι και με οδηγό τις νότες του μας πήγε πίσω, στην τελευταία συνάντησή μας και το πιάσαμε ξανά από εκεί. Μας χάρισε την ενέργειά του και εμείς την δεχθήκαμε με χαρά. Μας συγκίνησε -με τον μικρό Νικόλα- και για λίγο μας έβαλε να σκεφτούμε το παιδί που κρύβουμε κάπου μέσα μας.
Να είσαι καλά λοιπόν Γιώργο Περρή, που για μια άλλη φορά στάθηκες άξιος της εμπιστοσύνης του κοινού. Και, αγαπητοί μου αναγνώστες, το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Γιώργος είναι ένας ερμηνευτής που για πολλά χρόνια θα μας χαρίζει όμορφες συναυλιακές στιγμές.
Ακούστε τον νέο δίσκο στο spotify:
mylibrodoro.com 