Τα τελευταία χρόνια, τα σόσιαλ σε συνδυασμό με τον εγκλεισμό έχουν κάνει ένα μεγάλο καλό στον πολιτισμό. Φέρανε στην επιφάνεια παιδιά νέα, που αγαπούν τις τέχνες τους και τις υποστηρίζουν με κάθε τρόπο. Που είναι ανοιχτοί να επικοινωνήσουν και να ανταλλάξουν απόψεις που θα μας φέρουν πιο κοντά και θα βρούμε γέφυρες για να στήσουμε σχέσεις αυθεντικές, χωρίς δόλο, που θα χαρακτηρίζονται από τις κοινές μας αγάπες.
Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Γιώργος Πίστας. Πολυγραφότατος και με καθαρό χαμόγελο. Έτοιμος να μοιραστεί απόψεις και να ανταλλάξει γνώμες. Με σεβασμό στην γραφή του και με ποιότητα στο έργο του. Και να η ευκαιρία να πούμε και κάποια πράγματα δημόσια:
Ποιες είναι οι εξισώσεις του δικού σου μυαλού;
Διαφορικές εξισώσεις, ανωτέρου βαθμού, το ομολογώ δίχως φόβο και πάθος, κλασικός πρωτοδεσμίτης γαρ!
Οι μαθηματικές εξισώσεις είναι τα τέλεια μοντέλα της ποιητικής τέχνης.
Έτσι αγάπησα τα μαθηματικά.
Έγινα εραστής τους όταν αντιλήφθηκα τη μαγεία που εσωκλείουν.
Οι εξισώσεις σε (εκ)παιδεύουν να πέφτεις και να ξανά σηκώνεσαι και να ξανά προσπαθείς μήπως και καταφέρεις να φτάσεις στην τελική τους λύση.
Προσπαθώ να εναρμονίζω μαθηματικά τα προβλήματα και τις ανησυχίες μου μέσα στο μυαλό μου.
Η τάξη σε φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στη συνειδητοποίηση της κατάσταση.
Από την μια οικονομικά στο Λονδίνο κι από την άλλη ποίηση στην Ελλάδα. Ισορροπούν κάπου, μεταξύ τους αυτά τα δυο;
Δεν έτυχε να είμαι γόνος εφοπλιστικής οικογένειας για να δηλώνω ακόπως ποια τέχνη θα ήθελα να εκπροσωπώ.
Είμαι επαγγελματίας οικονομολόγος με σπουδές σε Ελλάδα, εξωτερικό κι εκπρόσωπος ενός εκ των μεγαλύτερων χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων παγκοσμίως.
Εργάζομαι και βιοπορίζομαι ως τραπεζίτης, αυτή είναι η δουλειά μου.
Η συγγραφή είναι η ερωμένη μου.
Δεν περιμένω τίποτα από την τέχνη αυτή.
Μόνο δίνω. Μόνο προσφέρω!
Τι κοινό υπάρχει στη δουλειά μου και την ποίηση (μου);
Τα κάνω και τα δυο με ήθος!
Τι είναι αυτό που σου δίνει το κίνητρο για να γράφεις;
Δεν έχω κίνητρο.
Δεν ανήκω σε κυκλώματα.
Δεν με γνωρίζει κανείς.
Ούτε θα γίνω διάσημος.
Άλλωστε από πότε η διασημότητα επισφραγίζει την ποιότητα της δουλειάς σου.
Έχω όμως έμπνευση.
Έχω αγάπη.
Και αναγνώστες που συντονίζονται με τη γραφή μου.
Οι αναγνώστες μου είναι αυτοί που με σπρώχνουν να γράφω.
Δε ξέρω πόσοι είναι.
Μου αρκεί που είναι υπαρκτοί.
Μου αρκεί που είναι αληθινοί.
Ποσό μάλλον όταν δεν υπάρχει κανένα συμφέρον ανάμεσα μας.
«Εξισώσεις του μυαλού μου». Τι διαβάζουμε σε αυτό το βιβλίο;
Μη ζητάς ποτέ από ένα συγγραφέα να σου πει τι γράφει στο βιβλίο του.
Αν σου απαντήσει, σίγουρα δε το έχει γράψει ο ίδιος .
Αν, πάλι, προσπαθήσει να αποφύγει την απάντηση, είναι γιατί θεωρεί κάθε προηγούμενο έργο του χειρότερο από το επόμενο!
Τι απαντάς σε αυτούς που σε ρωτάνε γιατί επέλεξες να γράψεις ποίηση;
Απαντάω πως δε γράφω μόνο ποίηση.
Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω συγγραφέας.
Δε χωράνε σε κουτιά οι σκέψεις μου.
Απεχθάνομαι ταμπέλες, ετικέτες και (υπό)κατηγορίες.
Αντιθέτως, θέλω το μελάνι μου να ξεχειλίζει και να ζωγραφίζει.
Στη τέχνη θα πρέπει να μάθεις να σέβεσαι και να αποδέχεσαι ακόμα και τη μουτζούρα!
Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;
Action plan υπάρχει μόνο στη δουλειά μου.
Η γραφή είναι έρωτας.
Στον έρωτα δε χωράνε σχέδια.
Θα κάψεις και θα καείς.
Είμαι έτοιμος για όλα.
Θέλω να σκεφτείς έναν αγαπημένο συγγραφέα και να μας πεις για ποιο λόγο τον ξεχωρίζεις.
Dan Brown.
Με ένα μολύβι κι ένα χαρτί ξεπερνά, έτσι απλά, την πιο εξελιγμένη τεχνολογία οσκαρικών οπτικοακουστικών μέσων.
Με ένα βιβλίο του, ο αναγνώστης «ταξιδεύει» σε ανείπωτα ιστορικά θεωρήματα και θρησκευτικά σταυροδρόμια, προπονώντας μοναδικά τις αντοχές της νοητικής του αντίληψης.
Αν σου ζητούσα να διαλέξεις ένα δικό σου ποίημα, ποιο θα ήταν αυτό;
Δε συγκρατώ τα ποιήματα μου.
Γράφω, ξεχνάω και πάω στο επόμενο.
Μάλλον, η μνήμη μου προσπαθεί να μην μπλοκάρει την έμπνευσή μου.
Ίσως, πάλι, να θέλει να με προστατεύσει από τον δόλο της επανάληψης.
Τι να πω;
Μπορεί, και να μην μ’ αρέσουν.
Θυμάμαι όμως ποιήματα που βρίσκω εξαιρετικά από άλλους συγγραφείς.
Δώσε μου μια ευχή για το μέλλον!
Να μνημονεύεις πάντα το καλό!
Και κάπως έτσι αυτή η κουβέντα, η άκρως λογοτεχνική, έφτασε στο τέλος της. Κι ο Γιώργος Πίστας κέρδισε μια θέση στα «must read» μου. Γιατί, αγαπητοί αναγνώστες, αξίζει να δίνουμε χώρο και χρόνο σε φωνές που είναι γεμάτες συναισθήματα. Για να μπορούμε να παίρνουμε κι εμείς λίγο από τον πλούτο τους.
Info: Φωτογραφίες από τον φακό του Κωνσταντίνου Λέπουρη!
mylibrodoro.com 