Όταν ξεκίνησα το ταξίδι μου στην Ιταλία, πριν λίγο καιρό, ήξερα ότι ο Ζαχαράτος θα μου κρατούσε καλή παρέα, και δεν με διέψευσε. Πήρα λοιπόν το βιβλίο του ανά χείρας, βρήκα και μια αναπαυτική θέση στην αίθουσα αναμονής μέχρι να έρθει η ώρα της πτήσης μου και ξεκίνησα ένα ταξίδι στην Ελλάδα που όλοι θέλουμε να κρύψουμε και να καταχωνιάσουμε πίσω από τις πόρτες αρχοντικών και χαλιά βαριά, σαν και την αξία τους.
Για την ιστορία του βιβλίου δεν θα σας πω κάτι, μιας και αξίζει να την διαβάσετε και να έρθετε αντιμέτωποι μόνοι σας, από την αρχή, με τα λάθη και τα πάθη που ταλανίζουν μια ολόκληρη γενιά και μια κοινωνία που εθελοτυφλεί. Γάμοι που δεν έπρεπε να γίνουν, ενδοοικογενειακή βία, κέρατα, πεταμένα λεφτά και, κυρίως, μεγαλομανία και έλλειψη κριτικής ικανότητας είναι μερικά πράγματα που θα δείτε να σας χτυπούν το καμπανάκι της μνήμης και των παράλληλων βίων καθώς θα περιδιαβείτε τις σελίδες του βιβλίου.
Ο Ζαχαράτος, εκτός από ένας πολύ ταλαντούχος κωμικός, είναι ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος. Ζώντας στο σήμερα, μα, εκ των πραγμάτων, μεγαλωμένος στο χθες, έπιασε και έγραψε ένα βιβλίο που χαρακτηρίζει διαχρονικά την κοινωνική ζωή ενός έθνους. Μια μυθοπλασία που πολύ άνετα, ακόμη και εξ ολοκλήρου, θα διαδραματιζόταν σε ένα νεοκλασικό της μεταπολεμικής Αθήνας, μια ζωή βαμμένη στην θλίψη για να μην χαλάσει ένα σπίτι, ένας έρωτας που θα παρέμενε παράνομος, αλλά πολλοί θα ήθελαν να ζήσουν.
Με γραφή απλή, μας μαστιγώνει σε κάθε του λέξη. Δεν θα διαβάσετε ένα βιβλίο με λόγο πολυδιάστατο, με περίτεχνες περιγραφές και φιλολογικά τερτίπια. Θα κρατήσετε στα χέρια σας ένα πόνημα που θα σας αφηγηθεί τα πράγματα με την απλότητα και την φυσικότητα που γίνονται και αυτό θα σας πληγώσει ακόμη περισσότερο, κάνοντάς σας να αναγνωρίσετε ότι, τελικά, είμαστε όλοι κομμάτι αυτού του σάπιου που θέλουμε να ονομάζουμε ζωή.
Στην «Πάστα Σεράνο» θα μείνετε μετέωροι να αναρωτιέστε ¨γιατί» και «ως πότε». Για τις ζωές που καταστρέφονται, για τα μάτια που κλείνουμε πεισματικά, για την κακοποίηση που αποδεχόμαστε και για τα όσα οι ίδιοι φοβόμαστε να αλλάξουμε και να σταματήσουμε, ώστε να γίνουμε κύριοι των εαυτών μας και των επιλογών μας.
Και τελικά, θα καταλάβετε ότι ένα βιβλίο δεν είναι ανάγκη να γραφτεί με γλώσσας λόγια, αν τελικά ο γραφιάς του έχει το πάθος και την δύναμη να πει την δική του αλήθεια. Η απλότητα είναι αυτή που καθιστά το βιβλίο του Ζαχαράτου ιδανικό για κάθε άνθρωπο που πρέπει να έρθει αντιμέτωπος με τα λάθη και τις παραλήψεις του και στο τέλος να μας κάνει να αναθεωρήσουμε πολλά από τα όσα μέχρι τώρα πιστεύαμε.
Καλή ανάγνωση!