Λίγες μέρες πριν, ένα ηλιόλουστο πρωινό, βρέθηκα με την παλιά γνώριμη και υπεύθυνη για την ενασχόλησή μου με το γράψιμο Θεανώ Γόκτση που πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο της παραμύθι. Μιας και έπαψα εδώ και κάποιες δεκαετίες να είμαι παιδί, έπρεπε το βιβλίο να δοκιμαστεί στους απαιτητικούς του είδους, τα πραγματικά παιδιά που τα παραμύθια είναι αυτά που τα διασκεδάζουν και τα χαλαρώνουν. Κι έτσι ο Μπούμπου γνώρισε τον Θοδωρή και την Πελαγία και εγώ σας μεταφέρω τα όσα έγιναν.
Ο Μπούμπου είναι μια χελώνα που κουράστηκε να δέχεται τον εκφοβισμό και τις κοροϊδίες των υπόλοιπων συμμαθητών του. Έτσι, μια μέρα, αποφάσισε να αφήσει το σπίτι και την γειτονιά του και να ταξιδέψει ώστε να βρει ένα μέρος να ζήσει χωρίς να αισθάνεται διαφορετικός. Στο ταξίδι του είδε πολλά ζώα, διαφορετικά μεταξύ τους και διαφορετικά με το περιβάλλον στο οποίο ζούσαν. Και κάπως έτσι, κατάλαβε ότι το να είναι κανείς διαφορετικός δεν σημαίνει ότι απαραίτητα πρέπει να σημαίνει πως είναι λιγότερο καλός από άλλους.
Στην εποχή που ζούμε κάθε, μα κάθε μέρα, βλέπουμε γύρω μας παιδιά που νιώθουν δυσφορία για την διαφορετικότητά τους. Παιδιά που δεν ταιριάζουν με το περιβάλλον τους, περιβάλλοντα που στοχοποιούν παιδιά που δεν ταιριάζουν σε αυτά, παιδιά που πολεμούν άλλα παιδιά γιατί δεν έχουν εκπαιδευτεί στο να αναγνωρίζουν ότι το διαφορετικό δεν είναι απαραίτητα κάτι που πρέπει να απαρνηθούμε, μα πολλές φορές μπορεί να αποτελέσει την βοήθεια που χρειαζόμαστε για να διαφέρουμε από την νόρμα.
Σε τέτοιες συνθήκες, το να διαβάζεις ένα παραμύθι που με τρόπο απλό, χωρίς να προπαγανδίζει το οτιδήποτε, λέει το αυτονόητο είναι το πιο ουσιαστικό διάβασμα που μπορεί κανείς να προσφέρει στο παιδί του. Με την γλυκύτητα που κουβαλάει ένα χελωνάκι, με μια ιστορία απλή, κατανοητή και κυρίως με εναλλαγές ηρώων που θέτουν πρώτα τα ελαττώματά τους και κατόπιν τις ικανότητες τους, που διαχωρίζουν τα πιστεύω των άλλων με την ουσία της δικής τους ταυτότητας, τα παιδιά βλέπουν ότι δεν χρειάζεται να είμαστε μια φωτοτυπία των άλλων, αλλά να στηρίζουμε τα στοιχεία του χαρακτήρα μας με τα οποία γεννηθήκαμε.
Τώρα, όσον αφορά τα παιδιά για τα οποία και απευθύνεται το παραμύθι. Από πολύ νωρίς κατάφεραν να συγκεντρωθούν στην ιστορία. Ο έμμετρος λόγος της Γόκτση καταφέρνει να κεντρίσει το ενδιαφέρον των παιδιών και παρά των όγκο των σελίδων τα μαγνητίζει δίνοντάς τα την ευκαιρία να μαντέψουν και την συνέχεια των προτάσεων. Σημαντικό ρόλο στο προηγούμενο παίζει και η ξεχωριστή και ζωντανή εικονογράφηση που είναι προσανατολισμένη στο ζώο-ήρωα του κάθε σταθμού του ταξιδιού.
Ο Μπούμπου είναι μια χελώνα που θα κρατήσει καλή συντροφιά σε κάθε παιδί. Τώρα, αναφορικά με τους γονείς, αν χειριστούν σωστά τα όπλα που τους δίνει η συγγραφέας θα καταφέρουν να δώσουν ένα σημαντικό μάθημα συμπερίληψης στα παιδιά τους. Και ποιος ξέρει, μπορεί σε λίγα χρόνια, κάποια παιδιά να είναι πιο χαρούμενα απ’ ότι τώρα.
Καλή ανάγνωση!
mylibrodoro.com 