Όσοι με ξέρετε, ήδη από την τίτλο, έχετε καταλάβει ότι στις γραμμές αυτές έχει επιστρέψει κυρίαρχος ο Βαγγέλης Γιαννίσης και το αστυνομικό του δαιμόνιο. Και δεν μπορώ να κρύψω την χαρά μου που αυτή την φορά κατάφερα να πλανηθώ σε δρόμους γνώριμους και που μπορούσα να προφέρω γιατί με τα προηγούμενα στράβωνε το στόμα μου μέχρι να καταφέρω να συλλαβίσω το σκανδιναβικό κτηματολόγιο, ή ό,τι έχουν σχετικό εκεί (κάπου τα γράφουν κι αυτοί τα οικόπεδα, δεν μπορεί).
Μια εξαφάνιση παιδιού έρχεται να ταράξει τα νερά της μικρής κοινότητας της Ελευσίνας. Η προσπάθεια της οικογένειας να βρει το χαμένο της παιδί, ο ατέρμονος πόνος και η ανάγκη για αποκατάσταση των ισορροπιών οδηγεί το σπίτι σε διάλυση και παρά τον χρόνο που τρέχει το φάντασμα Ηλία πλανάται και στοιχειώνει τους οικείους του, με τις ζωές όλων να καθορίζονται από το γεγονός της εξαφάνισης.
Ο Βαγγέλης Γιαννίσης είναι από τους ανθρώπους που προσκυνώ την γραφή τους. Ξέρει να στήνει τόπους εγκλημάτων και μονοπάτια που οδηγούν στην εξιχνίαση. Με αρτιότητα και δεξιοτεχνία σχηματίζει τα προφίλ των δολοφόνων του, των θυμάτων, των αγνοουμένων (στην προκειμένη). Ηρώων που σε λίγες εκατοντάδες σελίδων εισβάλουν, σχεδόν εκβιαστικά, στον χώρο του αναγνώστη και τον τραβάνε στα θέλω του συγγραφέα.
Με το «Ο άλλος αδερφός» ο Βαγγέλης Γιαννίσης έχει φτάσει την προσωπική του κορυφή. Με πένα μεστή και ώριμη πλέον, αφήνει τις σκηνές δολοφονιών και τα γνώριμα μονοπάτια της επιτυχίας του και δοκιμάζεται σε ένα είδος που παρά τα αστυνομικά του στοιχεία φλερτάρει με κοινωνικές παθογένειες, σύνδρομα και φαινόμενα με τα οποία ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι. Με σαφείς αναφορές σε γνώριμους θύτες και συνήθειες, μα σαφή τα όρια της μυθοπλασίας, μαγεύει τον αναγνώστη που διαβάζει το βιβλίο με μια ανάσα.
Στην προσπάθειά του αυτή, μετέρχεται «όπλα» και τεχνικές που οι λογοτέχνες του σήμερα φοβούνται και αποφεύγουν. Με μια απαιτητική εγκιβωτισμένη ιστορία, με ένα βιβλίο που γράφεται παράλληλα με αυτό που διαβάζεται, ο πρωταγωνιστής γίνεται συγγραφέας του δικού του μύθου και παράλληλα εντοπίζουμε τους παράλληλους αφηγητές με τους οποίους πορευόμαστε μέχρι το τέλος της ιστορίας.
Το αν τελικά η εξαφάνιση εξιχνιάζεται δεν θα σας το πω για να διαβάσετε το βιβλίο. Το μόνο που θα σας πω είναι ότι αξίζει να το πάρετε με κλειστά μάτια, να χάσετε τον ύπνο σας και τις στιγμές σας για αυτό. Να γνωρίσετε την Ελευσίνα μέσα από τα μάτια του Βαγγέλη και να δείτε με άλλο τρόπο τα μονοπάτια στα οποία διαβήκανε οι ήρωες.
Καλή ανάγνωση!