Μια καρδερίνα που πήρε Pulitzer!

Δύσκολο πράγμα να σχολιάζεις έργα που έχουν βραβευθεί από τους πιο καταξιωμένους φορείς και φέρουν στάμπα βαριά των διακρίσεών τους. Μια τέτοια περίπτωση, ακόμη πιο βαριά και ογκώδης ήταν η καρδερίνα της Donna Tartt. Ένα βιβλίο που όποιος καταφέρει να το διαβάσει θα παλέψει με πολλούς δαίμονες και θα αναμετρηθεί με τις αναγνωστικές του αντοχές!

Διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο: Στα δεκατρία του, ο Θίο Ντέκερ, γιος μιας αφοσιωμένης μητέρας κι ενός ασυλλόγιστου, κατά κύριο λόγο απόντα πατέρα, επιζεί ως εκ θαύματος από ένα τραγικό συμβάν που του ρημάζει τη ζωή. Μόνος κι απροστάτευτος στη Νέα Υόρκη, τελικά θα βρει καταφύγιο στην οικογένεια ενός πλούσιου φίλου. Θαμπώνεται από το καινούριο του σπιτικό στη Λεωφόρο Παρκ, αγανακτεί με συμμαθητές που δεν ξέρουν πώς να τον αντιμετωπίσουν, βασανίζεται από μια αβάσταχτη νοσταλγία για τη μητέρα του και, όσο περνάει ο καιρός, αγκιστρώνεται σε αυτό που διατηρεί πιο έντονη τη θύμησή της: έναν μικρό, ανεξήγητα σαγηνευτικό πίνακα, που τελικά παρασύρει τον Θίο στον υπόκοσμο και στην παρανομία… Ως ενήλικας, ο Θίο κινείται ανάμεσα στα σαλόνια των πλουσίων και στον σκονισμένο λαβύρινθο ενός καταστήματος με αντίκες όπου εργάζεται. Είναι αποξενωμένος και ερωτευμένος – και βρίσκεται στο κέντρο ενός στενού, όλο και πιο επικίνδυνου κύκλου.

Από την αρχή του κιόλας το βιβλίο μας ρίχνει στα βαθιά της ιστορίας. Παρακολουθούμε τον ήρωα να είναι τρομαγμένος, να επιζητά την ανωνυμία, να τρέμει, να αρρωσταίνει. Τα έντονα φλας μπακ μας δημιουργούν την εικόνα μιας παιδικής ηλικίας, την δημιουργία ενός περιβάλλοντος που δικαιολογεί την εξέλιξη του Θίο και την κατάσταση που βιώνει στο αφηγηματικό τώρα.

Η Tartt με τις άκρως περιγραφικές εικόνες που στήνει καθιστά τον αναγνώστη όμηρο μιας ιστορίας με εξέλιξη αργή και πολλές φορές αμελητέα. Δίνει βάση στο κάθε λεπτό, στην πιο μικρή λεπτομέρεια, στοιχειοθετώντας την ατμόσφαιρα που θα κυριαρχήσει και θα αφήσει ένα πέπλο μυστηρίου στις σελίδες που θα ακολουθήσουν.

Η πρώτη όψη του βιβλίου τρομάζει τον αναγνώστη. Οι πλέον των 1000 σελίδες του δημιουργούν ένα τόμο που ομολογουμένως προκαλεί δέος και δεν περιμένουμε να το δούμε στο μετρό (εκτός κι αν φλερτάρετε με την σκολίωση που δεν πάθατε στην εφηβική σας ηλικία). Όταν, όμως, αρχίσει κανείς την ανάγνωση, δεν μπορεί εύκολα να αφήσει από τα χέρια του την ιστορία που θα τον οδηγήσει σε μια σύγχρονη περιπλάνηση στην Νέα Υόρκη και στις αλλαγές που μπορεί να έρθουν στην ζωή ενός νέου.

Η καρδερίνα είναι ένα βιβλίο που δεν θα αφήσει ασυγκίνητο κανέναν τολμηρό που θα αποπειραθεί να την διαβάσει. Δώστε της την ευκαιρία να σας δείξει την δική της εικόνα της πραγματικότητας, μέσα από το πλαίσιο της μυθοπλασίας και δεν θα το μετανιώσετε.

Καλή ανάγνωση!

Σχολιάστε