Τις μέρες των γιορτών ο κόσμος θέλει να βγει λίγο περισσότερο, και δεν είναι τυχαίο που τα θέατρα και οι συναυλιακοί χώροι γεμίζουν λίγο περισσότερο. Έτσι, στο πνεύμα αυτό, και λίγο πριν την εμφάνισή τους υπό το φως των κεριών, συνομιλούμε με τους τρεις αγαπημένους Ιταλούς τενόρους που καταφθάνουν στην Θεσσαλονίκη για μια μοναδική συναυλία.
Τι πιστεύει το κοινό όταν ακούει για τρεις Ιταλούς Τενόρους;
Φυσικά η σκέψη τρέχει στους πρώτους τενόρους που δημιούργησαν την φόρμουλα των τριών λυρικών τραγουδιστών που εκτίθενται μαζί σε ένα τελείως διαφορετικό ρεπερτόριο. Ήταν ο Παβαρότι αυτός που άνοιξε τον δρόμο σε αυτό το μοντέλο, που αργότερα έγινε πολύ διάσημο σε όλο τον κόσμο. Υπάρχουν, ωστόσο, άνθρωποι που σκέφτονται τους μεγάλους λυρικούς τραγουδιστές του παρελθόντος, αλλά ακόμη και άνθρωποι που σκέφτονται την Ιταλία, με την μακροχρόνια μουσική της παράδοση.
Ποια είναι η στερεοτυπική προσδοκία κάποιου που επιλέγει να παρακολουθήσει την παράστασή σας;
Οι προσδοκίες, πολύ πιθανόν, να είναι συνδεδεμένες με έναν τρόπο τραγουδιού, με ένα συγκεκριμένο στυλ διάρθρωσης και ένα ρεπερτόριο που ξεκινά από την όπερα για να πλησιάσει χρόνους πιο μοντέρνους διατηρώντας την ίδια μουσική αισθητική. Εμείς, προσπαθούμε να δώσουμε όλο αυτό, αλλά ακόμη, να φέρουμε κάτι από σύγχρονο στην προσέγγισή μας και μια μικρή δόση από την Ιταλία που εκπροσωπούμε μέσω κάποιας διήγησης ή κάποιου αστεϊσμού.
Ποπ κουλτούρα και όπερα. Υπάρχει κάποιος δεσμός μεταξύ αυτών των δύο ειδών;
Προφανώς οι δεσμοί δεν είναι πολλοί, αλλά μιλάμε πάντα για μουσική, όμορφη, ευχάριστη στο άκουσμα και στο να την τραγουδάς. Τελικά οι τίτλοι και οι ετικέτες καταφτάνουν πάντα μετά, κι έτσι είναι και η μουσική που αποκαλούμε κλασική. Κάποια στιγμή ήταν μέρος της λαϊκής μουσικής, ήταν αυτό που το πλήθος άκουγε κατά κανόνα. Πλέον, για εμάς είναι ιστορία, μα κάποτε για κάποιον ήταν το παρόν. Έτσι, εμείς προσπαθούμε να εντοπίσουμε έναν δεσμό για να ενώσουμε το παρελθόν με το παρόν με τρόπο ενδιαφέρων.
Διαβάζουμε στο δελτίο ότι επί σκηνής συναντώνται η μουσική του Μορρικόνε με τους ρυθμούς των Άμπα. Θα μας δώσετε ένα σπόιλερ;
Στο πρόγραμμα μας έχουμε εντάξει μια τεράστια ποικιλία από τίτλους και μουσικά στυλ. Επιπλέον κάποιων «κλασικών» κομματιών, προτείνουμε μουσικά θέματα, τραγούδια που έγιναν διάσημα χάριν των φωνών άλλων λυρικών τραγουδιστών, και κάτι λίγο από ιταλικές μελωδίες των διαφορετικών περιόδων του 20ου αιώνα. Υπάρχει, για παράδειγμα η μουσική τίτλων του Νονού, κανά δυο από τις διασημότερες οπερικές Άριες, ακόμη κι ένα τραγούδι αφιερωμένο στο ποδόσφαιρο, του οποίου, αλίμονο, δεν είμαστε πλέον τόσο διάσημοι εκπρόσωποι, μα έχουμε γράψει για αυτό κατά κάποιον τρόπο την δική μας ιστορία.
Κάθε τόσο βλέπουμε ότι έχετε συναυλίες στην Θεσσαλονίκη. Ποια η γνώμη σας για την πόλη μας;
Η Θεσσαλονίκη είναι φανταστική, όπως φανταστική είναι κι ολόκληρη η Ελλάδα. Κάθε φορά που έχουμε την ευκαιρία να επιστρέψουμε, είμαστε αληθινά πολύ χαρούμενοι όλοι. Αγαπάμε την ατμόσφαιρα, αγαπάμε το φαγητό, αγαπάμε την κουλτούρα, ακόμη και την γλώσσα και την καλλιτεχνική της παράδοση. Είναι, αλήθεια, ένα από τα καλύτερα μέρη για να ταξιδέψεις. Έπειτα, το κοινό είναι πάντα τόσο ζεστό που για μας καταλήγει μια πραγματική γιορτή
Αν είχατε την δυνατότητα να επιλέξετε τα τραγούδια ενός μόνο συνθέτη, ποιος θα ήταν αυτός;
Αυτή είναι μια ερώτηση πολύ ενδιαφέρουσα, μα, επίσης, πολύ δύσκολη. Ίσως, ο καθένας από εμάς να είχε μια απάντηση διαφορετική, ακόμη και για την δική μας ιστορία, προσωπική και καλλιτεχνική. Αν μπορούμε να κάνουμε μια μικρή εξαίρεση προτείνουμε δυο συνθέτες, έναν σύγχρονο και ποπ, και έναν του παρελθόντος και συνδεδεμένο με την όπερα. Από την μια πλευρά θα θέλαμε να διαλέξουμε τον Λούτσιο Ντάλα, που δημιούργησε ένα μνημειώδες έργο όπως το πολυαγαπημένο Caruso, με το οποίο κλείνουμε τις συναυλίες μας, αλλά έχει επίσης δημιουργήσει μια ποικιλία από πανέμορφα έργα. Από την άλλη πλευρά θα ήταν ο Πουτσίνι, οι αποστομοτικές μελωδίες του οποίου θα παραμείνουν για πάντα μεταξύ των πιο αναγνωρίσιμων και αγαπημένων.
Θα ήθελα να μου πείτε ένα μεγάλο σας όνειρο.
Έχουμε πολλά όνειρα, προσωπικά και ομαδικά. Αν μιλάμε για καλλιτεχνικά και μουσικά όνειρα, το να μπορέσουμε να εμφανιστούμε σε ένα μεγάλο αμφιθέατρο, όπως η Αρένα της Βερόνας, θα ήταν εξαιρετικό. Αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα όνειρο, εν μέρει πραγματοποιημένο, γιατί στην Ελλάδα έχουμε ήδη τραγουδήσει σε διάφορα πανέμορφα αμφιθέατρα, και είναι πάντα πολύ αγαπημένα.
Πώς φαντάζεστε την ζωή σας μετά από πολλά χρόνια;
Είναι μια ερώτηση που μας θέτουμε συχνά. Πώς θα είναι η καλλιτεχνική ζωή σε πολλά χρόνια; Και πώς θα συμβάλει το δικό μας καλλιτεχνικό πρότζεκτ σε αυτή τη φόρμουλα. Δουλεύουμε για να διατηρήσουμε υψηλή την ποιότητα των συναυλιών μας και αποβλέπουμε πάντα σε νέες ιδέες για να καταστήσουμε τα θεάματά μας λίγο πιο μοντέρνα. Είναι σύνθετο να ενώσεις το παρελθόν με το σύγχρονο, αλλά είναι ακόμη πολύ ενδιαφέρον, και έτσι ελπίζουμε να καταφέρουμε να συνεχίσουμε επί μακρόν να προτείνουμε τα τραγούδια που προτιμούμε και την δική μας Ιταλία.
Ζούμε σε μια εποχή που είναι πασιφανέστατη η συναισθηματική πενιά. Ποιος ο ρόλος της μουσικής στην αποκατάσταση αυτού του γεγονότος;
Από μιας πλευράς η μουσική μπορεί να κάνει πολλά για να διεγείρει αξίες και συναισθήματα. Αλλά, όπως και για τους ποιητές, που ωθούν εαυτούς να παρατηρήσουν τον κόσμο και να θρηνήσουν για τις παθογένειες, έτσι κι οι μουσικοί καταφέρνουν να συνδεθούν μόνο με τις καρδιές που είναι έτοιμες. Η μουσική είναι πολλή έρευνα, είναι μια γλώσσα, ένα εργαλείο απεσχατοποίησης, μα μοιάζει να είναι περισσότερο για αυτόν που την παράγει, που την απολαμβάνει. Αυτός που γράφει κι αυτός που τραγουδά θέλει να επικοινωνήσει πάντα κάτι, αλλά αυτός που ακούει συχνά θέλει μόνο να ψυχαγωγηθεί, να διασκεδάσει. Δεν είναι ένα παράπονο, περισσότερο ένα δεδομένο. Το να ποσοτικοποιήσεις σε τι ποσοστό η μουσική βελτιώνει τις ζωές και τις κοινωνίες μας είναι πράγματι δύσκολο, ίσως αδύνατο, γιατί μπορούμε να το αντιληφθούμε μόνο αποκόβοντας την μουσική από την ζωή μας. Αλλά κανένας δεν θα ήθελε να δοκιμάσει, και να που η απάντηση βρίσκεται εκεί. Ακόμη κι αν τα πράγματα δεν αλλάζουν πολύ, η μουσική είναι θεμελιώδης, και κατ΄ελάχιστον ένα καταφύγιο από τα βασανιστήρια του κόσμου.
Κλείνοντας αυτή την συνέντευξη, θα ήθελα την ευχή σας γι αυτά τα Χριστούγεννα.
Η χριστουγεννιάτικη ευχή μας είναι να μπορούμε να ψάχνουμε την γιορτινή ατμόσφαιρα ακόμη και σε άλλες εποχές του χρόνου. Να μπορούμε να κάνουμε ένα δώρο παραπάνω, να τραγουδάμε ένα τραγούδι παραπάνω, να στείλουμε ένα ραβασάκι ρομαντικό ή ευχαριστήριο παραπάνω, όχι μόνο τον Δεκέμβρη. Και μετά, Καλά Χριστούγεννα.
Και κάπως έτσι φτάνουμε στο κλείσιμο της συνέντευξης αυτή. Της τελευταίας για το 2024, την τελευταία της χρονιάς. Και πόσα συναισθήματα να περιγράψω σε έναν επίλογο. Ποσά συμπεράσματα να βγάλω από μια κουβέντα, ειλικρινά, γεμάτη συναισθήματα και εικόνες που ξεπηδούν στο μυαλό. Δεν θα κρατήσω κάτι, γιατί γι εμένα όλα έχουν το δικό τους βάρος. Απλά θα ευχηθώ:
Καλά Χριστούγεννα!
mylibrodoro.com 