Πολλά τα δακρύβρεχτα που έχουν γραφτεί, μα αποπνέουν τόση αλήθεια. Σχεδόν δύο χρόνια που το θέατρο έχει λείψει από την δική μου ζωή. Δυο χρόνια που τα φώτα της "πλατείας" δεν άναψαν και δεν έσβησαν, είναι πάρα πολλά για έναν άνθρωπο, ιδιαίτερα όταν το θέατρο αποτελεί την βασικότερη επιλογή για ψυχαγωγία. Και ξάφνου εχθές η… Συνέχισε να διαβάζεις Οι θεατρικοί «Μπαμπούλες» κι η επιστροφή στο θέατρο!
Κάποια στιγμή έπεσε στην αρχική μου στα social η επανεκτέλεση ενός από τα αγαπημένα μου παραδοσιακά τραγούδια της Γραικανικής διαλέκτου. Αναζήτησα την τραγουδίστρια και είδα ότι είναι μια νεαρή από την Κάτω Ιταλία, που θέλησε να δώσει το δικό της στίγμα σε ένα τόσο όμορφο τραγούδι. Κι αφού πιάσαμε την κουβέντα, θέλησα να την φιλοξενήσω,… Συνέχισε να διαβάζεις Συζητώντας με την Anna Li!
"Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου" Μεγάλη Πέμπτη και στην πόρτα με τις σιδερένιες βέργες κρεμούσε πάντα ένα κόκκινο πανί. «Σαν αυτά που όλη η Θεσσαλονίκη κρεμούσε στα μπαλκόνια την Kόκκινη Πέμπτη». Ένα μικρό κομμάτι από κόκκινη φόδρα, προσεγμένο να μην το φάει ο σκόρος, φυλαγμένο στο πρώτο συρτάρι της ντουλάπας. Πρώτα το πανί, μετά τα αυγά.… Συνέχισε να διαβάζεις In memoriam
Με γλώσσα απλή, κατανοητή και άγουρη αφηγείται μια ιστορία με πρωταγωνίστρια την Τζοβάννα. Οι σελίδες περνούν και ο απολογητικός-εξομολογητικός τόνος κυριαρχεί. Τα γεγονότα, οι εσωτερικές σκέψεις και θεωρίες, οι κινήσεις και τα σχέδια περιγράφονται από «πρώτο» χέρι και ο αναγνώστης ζει την ιστορία ακριβώς από τα μάτια της ηρωίδας.
Τα τελευταία χρόνια δεν μπορώ να πω ότι παρακολουθώ επισταμένα κινηματογραφικές παραγωγές. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα κάτσω αμέτοχος απέναντι από μια οθόνη για 2 ώρες, απλά βλέποντας μια ιστορία που εκτυλίσσεται, στατικά και χωρίς τους εξωγενείς παράγοντες να την επηρεάζουν. Γνωρίζοντας ότι το βλέμμα μου δεν θα διασταυρωθεί με του ηθοποιού, και ότι… Συνέχισε να διαβάζεις Η άνοια, η σκληρή πραγματικότητα, οι άνθρωποι που αγαπάμε κι ο κινηματογράφος!
«Το Μοιρολόι» δεν είναι ένα βιβλίο κατάλληλο για όλους. Δεν είναι από τα λαβ στόρι, τα δράματα και τα συγγράμματα αυτά που περιγράφουν στο μεγαλύτερο μέρος τους τις συναισθηματικές εξάρσεις των ηρώων.
Σαββάτο των ψυχών. Αυτών που φύγαν. Των άλλων που έμειναν να θυμούνται. Πώς ξεθωριάζει μια μνήμη; Πρόσωπα. Αγαπημένα. Πρόσωπα. Δικά μας. Και μια γαβάθα πρόσφορο. Να είναι χορτάτες οι ψυχές. Να γλυκάνει η ελευθερία.
Εδώ και αρκετά χρόνια, παρακολουθώ διάφορες δουλειές που πραγματοποιούνται στην Κύπρο. Μια σημαντική μερίδα ανθρώπων, με τρομερή αγάπη για το θέατρο και την καλλιτεχνική έκφραση, εργάζεται αγόγγυστα για να φέρει στην σκηνή έργα που αξίζουν τουλάχιστον αν συζητηθούν. Για ένα τέτοιο έργο, το "Ένας ελέφαντας στο δωμάτιο" enacttheatre, συζητήσαμε με τον Αντρέα Μακρή, που συμμετέχει… Συνέχισε να διαβάζεις Συνομιλώντας με τον Αντρέα Μακρή!
Ο Ελέφαντας είναι μία συλλογή προσωπικών εμπειριών και ιστοριών που γράφτηκε με στόχο τη δυνατότητα να τον δω, να τον καταλάβω, να με καταλάβω και επιτέλους να τον αποδεχτώ και να με αποδεχτώ. Είναι μία προσωπική ανάγκη έκφρασης που συνδέεται με τις φοβίες, το άγχος, τον πόνο, την αγάπη και τελικά την κάθαρση και την πνευματική ελευθερία.
Ο χώρος της τέχνης έχει χτιστεί πάνω σε πλήθος στερεοτύπων και δογματισμών που κατάφεραν να εδραιώσουν τις εκάστοτε δημιουργικές κοινότητες. Έτσι, έχουμε την νουάρ σκανδιναβική λογοτεχνία, την ελισαβετιανή και τόσες άλλες που χαίρεται ο αναγνώστης να διαβάζει. Όταν, όμως κινούμαστε σε χώρες όπως η Πολωνία, η Ρωσία, η Δανία, για κάποιο λόγο το κλίμα βαραίνει… Συνέχισε να διαβάζεις Η Δανέζικη Λογοτεχνία του Μπγιορν Ράσμουσεν!
