Το σεξ αγαπητοί μου είναι ωραίο πράγμα, αλλά κι αν δεν κάνουμε δεν θα πέσουμε του θανατά. Υποτιμημένο για αυτούς που το έχουν, υπερτιμημένο για αυτούς που δεν. Το θέμα είναι τι θέση του επιτρέπουμε να έχει στην δική μας ζωή.
Στο σπίτι με το καφασωτό στην ξύλινη πόρτα φέτος δεν κρέμασαν κόκκινο πανί. Στην αυλή, δεν μύρισε το ξύδι από την μπογιά και κανείς δεν έφερε αυγά μαζεμένα σε καλάθια, καθαρά και άσπρα για να βαφτούν στο χρώμα της θυσίας. Στο σπίτι αυτό, επικρατούσε μια σιγή. Πένθιμη. Που την τάραζε μόνο ένας ρυθμικός ήχος από… Συνέχισε να διαβάζεις Πέμπτη, Μεγάλη!
Τα χρόνια που μεσολάβησαν μας έφεραν αντιμέτωπους με καταστάσεις που πολλές φορές φλέρταραν με την υπομονή και την ανοχή μας. Ήρθαμε αντιμέτωποι με την καταδυνάστευση της ανθρωπότητας, την συγκάλυψη και εντέλει τον άτυπο πόλεμο με την τέχνη και τους εκπροσώπους της. Και κάπως έτσι, οι άνθρωποι της τέχνης οπλίστηκαν. Μην παρεξηγηθώ. Δεν πήραν τουφέκια και… Συνέχισε να διαβάζεις Συζητώντας με τον Βασίλη Καλφάκη!
Είναι αστείο αν αναλογιστεί κανείς πώς πολλές φορές, ανθρώπους που έχουμε χρόνια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν τους έχουμε πει ποτέ ούτε μια καλημέρα στον δρόμο. Δεν ξέρουμε πώς μοιάζουν πέραν της φωτογραφίας που βλέπουμε, πώς κινούνται, πώς εκφράζονται, πώς δημιουργούν. Μια τέτοια περίπτωση ήταν και για εμένα ο Σωτήρης Ρουμελιώτης. Χρόνια πολλά γνωστός μου-άγνωστος,… Συνέχισε να διαβάζεις Συνομιλώντας με τον Σωτήρη Ρουμελιώτη!
Μια από τις σημαντικότερες συνειδητοποιήσεις που έκανα τα τελευταία έτη στην post-covid εποχή είναι ότι η τέχνη βρίσκεται παντού. Από την κινησιολογία μας, στον τρόπο με τον οποίο διαχειριζόμαστε καταστάσεις, στο πώς ερωτευόμαστε και στο πώς αγαπάμε, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του νήματος της ζωής. Αρκεί, βέβαια, να έχουμε ψυχή και μάτια… Συνέχισε να διαβάζεις «Η ποίηση για εμένα είναι ένας σαρκοβόρος μύκητας» – Μία αφιλτράριστη συνομιλία του Άρη Κλειώτη με την ποιήτρια Στέλλα-Λουίζα Κατσαμπή.
Πανσέληνος, φάση Αλβέδο.Ψυχές που σε κρατήρες κρύφτηκαν να γλιτώσουν τον πόνο.Μάτια που μάταια τις αναζητούν, να νιώσουν την ζεστασιά του βλέμματος,Και τ' άστρα μετρούν για να ξορκίσουν τις κατάρες,Μέχρι να "λιγωθούν οι αστερισμοί και να λιποθυμήσουν".*Ψυχές, που στο φεγγάρι προσέτρεξαν,Την ησυχία της ύπαρξης να απολαύσουν,Οι άνθρωποί τους να τις βλέπουν και να αναπολούν,Στιγμές, έρωτες και… Συνέχισε να διαβάζεις Πανσέληνος. Η του Αυγούστου!
Κάθε χρόνο, τέτοια μέρα. Σύννεφα πάλι στον ουρανό. Χωρίς αέρα. Χωρίς πνοή για όνειρα δεμένα σε πολύχρωμες κατασκευές. Αβέβαιη η απογείωση και στην γωνία καραδοκεί η απογοήτευση. Αυτή, για όσες προσπάθειες δεν βρήκαν την ανάσα εκείνη που θα φούσκωνε την χαρτονένια επιφάνειά τους και θα τις έστελνε ψηλά να βρουν ψυχές που δεν περπατούν πια… Συνέχισε να διαβάζεις Χαρταετοί, που δεν πετούν πια!
«Σήμερον κρεμᾶται ἐπί ξύλου» Πάνω στο ξύλινο τραπέζι με το πετρογκάζ, το νερό έβραζε. Τα αβγά ήταν προσεκτικά τοποθετημένα μέσα στα τάπερ από το προηγούμενο βράδυ, στο πάτωμα της κουζίνας, να πάρουν θερμοκρασία δωματίου. Με την σειρά και ένα ένα, τα έπλενες και τα ακουμπούσες στον νεροχύτη από ροζ μωσαϊκό. Να είναι πεντακάθαρα, να μην… Συνέχισε να διαβάζεις In memoriam: Μεγάλη Πέμπτη
Καθαρά Δευτέρα, πιάναμε στα χέρια τους χαρταετούς και βρίσκαμε καταφύγιο σε ένα χωράφι, ψηλά πάνω σε ένα λόφο. Ήταν το μυστικό της επιτυχίας για κάθε απογείωση, παρότι πάντα το πέταγμα αυτό ήταν μοναχικό και περιοριζόταν στα τέσσερα άτομα που βρισκόμασταν εκεί. Και ένα τρεχαλητό χωρίς σταματημό, μέχρι να πιάσει ο αετός να σηκώνεται και να… Συνέχισε να διαβάζεις Χαρταετοί με όνειρα!
Πολλές φορές στο παρελθόν απέφυγα να πάρω θέση για τα όσα συμβαίνουν. Θέλησα να αφήσω πίσω αυτόν τον κακεντρεχή εαυτό που είχα αναπτύξει στα πρώτα βήματα της παρουσίας μου στον κυβερνοχώρο. Αυτόν που η αυθάδεια των χρόνων και η άφιλτρη φύση μου δικαιολογούσαν μέχρι ενός σημείου. Μα όταν τα γεγονότα τρέχουν τόσο πολύ, όταν τα… Συνέχισε να διαβάζεις Ο Ρουβάς, ο Λιγνάδης, τα ολισθήματα και η «cancel» νοοτροπία!
mylibrodoro.com 