"Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου" Μεγάλη Πέμπτη και στην πόρτα με τις σιδερένιες βέργες κρεμούσε πάντα ένα κόκκινο πανί. «Σαν αυτά που όλη η Θεσσαλονίκη κρεμούσε στα μπαλκόνια την Kόκκινη Πέμπτη». Ένα μικρό κομμάτι από κόκκινη φόδρα, προσεγμένο να μην το φάει ο σκόρος, φυλαγμένο στο πρώτο συρτάρι της ντουλάπας. Πρώτα το πανί, μετά τα αυγά.… Συνέχισε να διαβάζεις In memoriam
Τα τελευταία χρόνια δεν μπορώ να πω ότι παρακολουθώ επισταμένα κινηματογραφικές παραγωγές. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα κάτσω αμέτοχος απέναντι από μια οθόνη για 2 ώρες, απλά βλέποντας μια ιστορία που εκτυλίσσεται, στατικά και χωρίς τους εξωγενείς παράγοντες να την επηρεάζουν. Γνωρίζοντας ότι το βλέμμα μου δεν θα διασταυρωθεί με του ηθοποιού, και ότι… Συνέχισε να διαβάζεις Η άνοια, η σκληρή πραγματικότητα, οι άνθρωποι που αγαπάμε κι ο κινηματογράφος!
Σαββάτο των ψυχών. Αυτών που φύγαν. Των άλλων που έμειναν να θυμούνται. Πώς ξεθωριάζει μια μνήμη; Πρόσωπα. Αγαπημένα. Πρόσωπα. Δικά μας. Και μια γαβάθα πρόσφορο. Να είναι χορτάτες οι ψυχές. Να γλυκάνει η ελευθερία.
Εδώ και αρκετά χρόνια, παρακολουθώ διάφορες δουλειές που πραγματοποιούνται στην Κύπρο. Μια σημαντική μερίδα ανθρώπων, με τρομερή αγάπη για το θέατρο και την καλλιτεχνική έκφραση, εργάζεται αγόγγυστα για να φέρει στην σκηνή έργα που αξίζουν τουλάχιστον αν συζητηθούν. Για ένα τέτοιο έργο, το "Ένας ελέφαντας στο δωμάτιο" enacttheatre, συζητήσαμε με τον Αντρέα Μακρή, που συμμετέχει… Συνέχισε να διαβάζεις Συνομιλώντας με τον Αντρέα Μακρή!
Ο Ελέφαντας είναι μία συλλογή προσωπικών εμπειριών και ιστοριών που γράφτηκε με στόχο τη δυνατότητα να τον δω, να τον καταλάβω, να με καταλάβω και επιτέλους να τον αποδεχτώ και να με αποδεχτώ. Είναι μία προσωπική ανάγκη έκφρασης που συνδέεται με τις φοβίες, το άγχος, τον πόνο, την αγάπη και τελικά την κάθαρση και την πνευματική ελευθερία.
Το 2020 ήταν κατά κοινή ομολογία μια χρονιά δύσκολη για πολλούς. Μια χρονιά που περάσαμε αρκετό χρόνο με τον εαυτό μας και η αναζήτηση διεξόδων από την καθημερινότητα ήταν κάτι που μας έβαλε στο τρυπάκι να αναζητήσουμε την φυγή από την μονοτονία. Σε μια από αυτές τις προσπάθειες, γνώρισα τον Αλέξανδρο μέσα από τα τραγούδια… Συνέχισε να διαβάζεις Συνομιλώντας με τον Αλέξανδρο Τζοβάνη!
…Και το σπίτι του κρεμασμένου. Που δεν μιλάνε για σκοινί. Κι όταν μιλάνε, κρίνονται. Όχι μόνο για τα δικά τους σπίτια – τα τριάντα δύο, λέω έτσι έναν αριθμό στην τύχη. Αλήθεια, αυτά όλα πόσο αγοράστηκαν, πόσα δάνεια πήρανε, πόσα επιστρέψανε στις τράπεζες και πόσα χρωστούν ακόμα; Τί έγινε με τα στρέμματα στην Τήνο –… Συνέχισε να διαβάζεις Το σπίτι του Τσίπρα
Στο «La vita davanti a sè» η Σοφία Λόρεν μας δίνει μαθήματα γενικώς. Στα 86 της χρόνια καταφέρνει να σταθεί επάξια σε έναν ρόλο τόσο απαιτητικό και συνάμα συναισθηματικά φορτισμένο. Αφήνοντας τον χρόνο που την άγγιξε και παραμερίζοντας τις δάφνες της επιτυχίας που την πλαισίωναν όλα αυτά τα χρόνια, στήνει μια δική της, ολοκαίνουργια περσόνα.
Με τον τρόμο αυτόν λοιπόν, θα σας γράψω για τους ενοχλητικούς τύπους του σούπερ μάρκετ, ή της υπεραγοράς για να μιλάμε κι ελληνικά.
Είμαστε διαίσθηση, ένα κράμα από DNA από χιλιάδες προσωπικότητες προγραμματιστών. Αποτελούμαστε από τεχνητή νοημοσύνη, αλλά έχουμε –ακόμα– την ικανότητα να μαθαίνουμε από τις εμπειρίες μας. Λειτουργούμε αλγοριθμικά, χρησιμοποιώντας σύμβολα και λογικούς κανόνες υψηλού επιπέδου, επίσης, αναπαράγουμε την ευφυΐα μας, αλλά και την εξυπνάδα μας χρησιμοποιώντας στοιχειώδη αριθμητικά μοντέλα που συνθέτουν επαγωγικά νοήμονες συμπεριφορές με τη… Συνέχισε να διαβάζεις Pause
mylibrodoro.com 