Η ιστορία του μας κρατά σε εγρήγορση και σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να βγάλουμε σύντομα και ασφαλή συμπεράσματα. Ωστόσο, την επόμενη φορά που θα σκεφτείτε να πάτε διακοπές, είμαι σίγουρος ότι θα επαναπροσδιορίσετε την παρέα και τις πράξεις σας.
Πολύ περισσότερο, αρνούμαστε ότι η ιστορία αυτής της πόλης συνεχίστηκε. Μας ενοχλεί οποιαδήποτε αναφορά στην συνέχεια της ιστορίας της. Στο γεγονός ότι ο ελληνισμός που χάθηκε δεν έφερε τον χαμό και στην υπόλοιπη πόλη, αλλά αντίθετα βρήκε την δική της ταυτότητα για να παραμείνει εύρωστη και ζωντανή στην μεθόριο ανατολής και δύσης. Μας ενοχλεί που άλλαξε όνομα, που πλέον δεν είναι η δική μας Κωνσταντινούπολη, αλλά η Ισταμπούλ .
Με πένα στιβαρή και λόγο άρτιο μεταφερόμαστε από τις ΗΠΑ στην Σκωτία. Το λογοτεχνικό αυτό ταξίδι έχει την χαρακτηριστική υπογραφή της συγγραφέως, αφού καταφέρνει να περιγράψει τα στοιχεία και τους τόπος με τρόπο λεπτομερειακό, χωρίς να μας κουράζει καθόλου.
Η Δελίνα Βασιλειάδη γράφει ωραία. Αυτό είναι δεδομένο και πρέπει να το παραδεχτούμε. Μεταφέρει στο χαρτί όσα έχει στο μυαλό της και ταυτόχρονα τα παρουσιάζει με τρόπο απλοϊκό και ζωντανό, επιτυγχάνοντας την αίσθηση ρεαλισμού που θα έπρεπε να έχει ένα θεατρικό κείμενο, δραματοποιώντας το σε ελαχίστη μόλις έκταση.
Δουλειά και lifestyle, έρωτας και τιμολόγια που τρέχουν. Ανεργία, μεγαλομανία, κατά φαντασίαν δυνατότητες και πολλές πολυγαμικές σχέσεις.
Γενικά, όσοι έχει τύχει να με διαβάσετε κατά καιρούς, θα έχετε αντιληφθεί την μεγάλη αγάπη που τρέχω για την γειτονική μας Ιταλία. Τον πολιτισμό, τις τέχνες, τα γράμματα, την κουλτούρα που διακατέχει τον κοντινότερο σε ‘μας Μεσογειακό λαό. Παρά την καλή μου σχέση, ωστόσο, με τους γείτονες, δεν έτυχε ποτέ να διαβάσω κάποιο βιβλίο του… Συνέχισε να διαβάζεις Ο Καμιλλέρι, το γράμμα και μια εξομολόγηση ζωής!
Θυμάμαι, από τα πρώτα βιβλία που είχα πιάσει στα χέρια μου, με γοήτευε το ανατολίτικο στοιχείο. Οι αναφορές σε μια «Χαμένη πατρίδα». Η αναπαράσταση, το ιδίωμα και τα ήθη που περιγραφόταν στις σελίδες που περνούσαν από τα χέρια μου. Ένα ταξίδι νοερό σε εποχές και συνήθειες που βρισκόταν τόσο μακριά από εμένα, μα τόσα πολλά… Συνέχισε να διαβάζεις Διαβάζοντας το «Για ένα ταγκό στην Σμύρνη»!
Τα τελευταία χρόνια γνώρισα τα βιβλία της Κατερίνας Μανανεδάκη και ομολογώ ότι έχασα κάθε ίχνος σοβαρότητας . Καλοκαίρι, παραλία και τα βιβλία αυτά που σε κάθε ατάκα δεν μπορώ να κρατήσω τα ζυγωματικά μου και καταλήγω να γελάω ασταμάτητα. Κάπως έτσι, πέρασε κι η προηγούμενη εβδομάδα, σε χωριά παρά θιν αλός και με πλήθος ανυποψίαστων… Συνέχισε να διαβάζεις Μια οικογένεια, μια καραντίνα και η Κατερίνα Μανανεδάκη!
Μια φορά τον μήνα περίπου έχω την καθιερωμένη επικοινωνία με τους αγαπητούς συνεργάτες στους εκδοτικούς να δούμε τα βιβλία που θα περάσουν από αυτή την στήλη. Κάπως έτσι ξεκινήσαμε την κουβέντα μας με την αγαπημένη Κ. από τις εκδόσεις διόπτρα και μέσα σε όλα τα υπόλοιπα μου πρότεινε το βιβλίο του Anthony Horowitz « Η… Συνέχισε να διαβάζεις Ο Horowitz, ένας φόνος και μια αναδρομή στα παιδικά μου χρόνια!
Από παιδί ήμουν ξενέρωτος που ποτέ δεν θα έμπαινα στην διαδικασία να δω ένα θρίλερ με την παρέα μου. Με τρόμαζαν τα αίματα, με αηδίαζαν τα φονικά και στο τέλος κατέληγα να χάνω τον ύπνο και με μια τρομερή ανακατωσούρα στο στομάχι μου. Η συνήθεια αυτή δεν με εγκατέλειψε ούτε μεγαλώνοντας, ούτε ακόμη τώρα που… Συνέχισε να διαβάζεις Ο Τρόφιμος, ο Φίτζεκ και πότε να μην διαβάζετε θρίλερ!
mylibrodoro.com 