Ο Λεονάρντο, το μυστικό κι ο Αύγουστός μου!

Είναι άνθρωποι που τα χρόνια τους φέρνουν όλο και πιο κοντά μας κι ας βρίσκονται χιλιόμετρα μακριά. Που οι λέξεις που γράφουν είναι τόσο δικές μας όσο και δικές τους την ώρα που βγαίνουν από τα πλήκτρα τους και λεκιάζουν το ομοίωμα λευκού χαρτιού στην οθόνη του υπολογιστή. Άνθρωποι που τους γνωρίσαμε διαβάζοντας και έγιναν… Συνέχισε να διαβάζεις Ο Λεονάρντο, το μυστικό κι ο Αύγουστός μου!

Το Ίσνταλ, η γυναίκα του και ο φίλος μου ο Γιαννίσης!

Το να διαβάσει κανείς μανιωδώς βιβλία είναι η πιο αντικοινωνική κοινωνικότητα που μπορεί να προσφέρει στον εαυτό του. Αν αυτά τα βιβλία είναι αστυνομικά, τότε του προσφέρει και κάτι ακόμη καλύτερο, την φαντασίωση και τους πιο ευφάνταστους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαν να πεθάνουν όλοι αυτοί που ενοχλούν την ηρεμία του (κι εννοείται πως… Συνέχισε να διαβάζεις Το Ίσνταλ, η γυναίκα του και ο φίλος μου ο Γιαννίσης!

«Η βορινή παραλία» κι η Ιωάννα Ντούμπρου !

Τα ημερολόγια είναι μια μορφή βιβλίων που με αγχώνουν. Ο γράφων επιλέγει να τα γράψει με τρόπο τέτοιο, που είτε να αποτελούν ένα αποστεωμένο κείμενο που περιγράφει μια κατάσταση-πραγματικότητα ή τα κάνει πιο ευφάνταστα, μετατρέποντάς τα σε επιστολές ή διαλογικά κομμάτια εσωτερικής αναζήτησης, ορμώμενα από την καθημερινή του ζωή και από όσα το θυμικό θέλει… Συνέχισε να διαβάζεις «Η βορινή παραλία» κι η Ιωάννα Ντούμπρου !

«Ο Γερμανός Γιατρός» κι η Σόφη Θεοδώρου!

Η περίοδος την Γερμανικής κατοχής γέννησε πολλές ιστορίες που μπορούν να τροφοδοτήσουν τους συγγραφείς και με το πέπλο της μυθοπλασίας να στήσουν ένα πολύ αξιόλογο μυθιστόρημα, που ο αναγνώστης θα δυσκολευτεί να διαχωρίσει σε αυτό την αλήθεια από το φανταστικό. Μέχρι τώρα, σε μια προσπάθεια να ξορκίσουν τις κακές μνήμες, ίσως, δεν είχαμε τόσα πολλά… Συνέχισε να διαβάζεις «Ο Γερμανός Γιατρός» κι η Σόφη Θεοδώρου!

«Η σιωπηλή ασθενής» του Alex Michaelides!

Γενικότερα αποφεύγω ην ανάγνωση αστυνομικών μυθιστορημάτων μιας και πάντα καταλήγω να τρώω τα νύχια μου μέχρι να βρω τον δολοφόνο. Τις περισσότερες φορές απογοητεύομαι γιατί δεν τον βρίσκω και πάντα εκνευρίζομαι γιατί θεωρώ ότι ο δικός μου δολοφόνος είναι καλύτερος από  του συγγραφέα κι άλλα πολλά τέτοια που θα γέμιζαν άρθρα και κείμενα για χρόνια… Συνέχισε να διαβάζεις «Η σιωπηλή ασθενής» του Alex Michaelides!

«Η Νύχτα της Κασσιανής» και η Μαρία Ρουσάκη!

Έχουμε συνηθίσει να χωρίζουμε τα βιβλία σε κατηγορίες. Άλλο για τον χειμώνα, άλλο για το καλοκαίρι. Άλλο ανάλαφρο και άλλο βαρύ- εδώ μπορεί να υπάρχει μια βάση , αλλά και πάλι είναι τελείως υποκειμενική. Άλλο για άντρες κι άλλο για γυναίκες- εδώ κι αν δεν υπάρχει βάση.  Και κάπως έτσι, καταλήγουμε ότι γενικά υπάρχουν βιβλία… Συνέχισε να διαβάζεις «Η Νύχτα της Κασσιανής» και η Μαρία Ρουσάκη!

Το παλτό, ο Βασίλης και η Ρέα.

Θυμάμαι εκείνες τις παλιές φωτογραφίες της γιαγιάς μου. Γυναίκες ασπρόμαυρες και με έναν επιβλητικό σινιόν να στήνεται περίτεχνα στο κεφάλι τους και να προσομοιάζει σαν να σβησμένο φωτοστέφανο στις ασπρόμαυρες φωτογραφίες με τις σκουριασμένες βούλες. Πόσο πόνο αυτές οι γυναίκες και πόσα βάσανα κρυμμένα. Πλάι σε αυτές τις γυναίκες, στέκουν άντρες, με βλέμμα παγωμένο. Όχι… Συνέχισε να διαβάζεις Το παλτό, ο Βασίλης και η Ρέα.

«Άνθρωποι από Στάχτη» κι η Πασχαλία Τραυλού.

Για να ξεκινήσω να διαβάζω ια σειρά μυθιστορημάτων πρέπει μέσα σε αυτά να εντοπίσω κάτι το αξιοσημείωτο. Κάτι το εξαιρετικά ενδιαφέρον που θα μου κεντρίσει την περιέργεια για να δω τι συμβαίνει παρακάτω.  Θα πρέπει να αγγίζει τόσο προσεκτικά την ζωή και την καθημερινότητα των ηρώων της ιστορίας, ώστε να πω, χαλάλι ο κόπος, ο… Συνέχισε να διαβάζεις «Άνθρωποι από Στάχτη» κι η Πασχαλία Τραυλού.

Άλμπερτ Αϊνστάιν, αυτός ο υπέροχος άνθρωπος!

Είναι βιβλία που ξεκινάς να τα διαβάζεις και νιώθεις από πριν ότι ξέρεις σχεδόν τα πάντα για όσα πρόκειται να συμβούν στις επόμενες σελίδες. Είναι βιβλία, που από την αρχή ξέρεις ότι ο βασικός ήρωας, που τόσο αγαπάς, πεθαίνει στο τέλος και εσύ βρίσκεσαι έρμαιο της απογοήτευσης. Είναι βιβλία, που θέλεις τόσο πολύ να διαβάσεις… Συνέχισε να διαβάζεις Άλμπερτ Αϊνστάιν, αυτός ο υπέροχος άνθρωπος!

Για μια «Αχνή Θέα των Λόφων»!

Τεράστια η ευθύνη του συγγραφέα. Ακόμη πιο τεράστια του γραφιά, που τον τιμά μια Ακαδημία ολόκληρη. Πρέπει να επιδείξει ήθος. Να σεβαστεί ανθρώπους και πολιτισμούς. Να αγαπήσει την ιστορία του και να το δείξει. Να μην το κάνει για το βραβείο. Να γράψει για τον δικό του έρωτα, που δεν βρίσκει πρόσωπο να παρουσιαστεί και… Συνέχισε να διαβάζεις Για μια «Αχνή Θέα των Λόφων»!