«Τα Ούγγρικα ψάρια» και ο Γιάννης Πλιώτας!

Πολύ συχνά στις μέρες μας ακούμε για ένδεια της εγχώριας λογοτεχνικής παραγωγής. Για βιβλία ευτελή, που γράφονται και διεκδικούν θέσεις εφήμερες στα ράφια μας και πολύ περισσότερο στην μνήμη μας ως αναγνώστες. Είναι τα βιβλία που δεν μπορούν να θέσουν μια αμφιβολία, να κεντρίσουν τον νου για μια πνευματική διεργασία, πέραν του ποιος αγαπάει ποιον… Συνέχισε να διαβάζεις «Τα Ούγγρικα ψάρια» και ο Γιάννης Πλιώτας!

Τι είναι «Το Πέρασμα» της Δελίνας Βασιλειάδη;

Αγαπώ πολύ το θέατρο. Να το παρακολουθώ. Να ζω μαζί του. Να εξελίσσομαι. Να μαθαίνω τους ανθρώπους του και να καταλαβαίνω τον ψυχισμό τους.  Το θέατρο κατά βάση είναι οι άνθρωποι. Αυτοί που θα σταθούν για να μας πούνε λόγια που άλλοι τους έβαλαν στο στόμα, κι άλλοι τους έδειξαν πώς θα τα πούνε. Μα… Συνέχισε να διαβάζεις Τι είναι «Το Πέρασμα» της Δελίνας Βασιλειάδη;

Τι έγινε όταν «Σ’ άφησα»;

Ας ταξιδέψουμε για λίγες ώρες μέχρι το Μπρίστολ. Και συγκεκριμένα, ένα βροχερό απόγευμα που έχει όλα τα βρετανικά χαρακτηριστικά. Σε ένα στενό δρόμο, περιστοιχισμένο με συγκροτήματα διαμερισμάτων. Από εκείνα τα ομοιόμορφα, με τους κήπους και τα περιποιημένα αποθηκάκια σε αυτούς. Εκεί, έμενε μια οικογένεια, μονογονεϊκή. Η Τζένα επιστρέφει με τον γιο της από το σχολείο,… Συνέχισε να διαβάζεις Τι έγινε όταν «Σ’ άφησα»;

Ο Μαρξ, η κούκλα και η Μάριαμ Ματζίντι!

Τα τελευταία χρόνια αποφεύγω την μεταφρασμένη λογοτεχνία. Μου είναι δύσκολο να καταλάβω τον τρόπο που σκέφτεται στην ουσία ο συγγραφέας, μιας και αυτό που διαβάζουμε είναι ο καθρέφτης του μεταφραστή-επιμελητή της ελληνικής έκδοσης. Μα είναι φορές, που το μυαλό τρέχει και στήνει περίεργα παιχνίδια. Ψάχνουμε τους δρόμους που θα μας οδηγήσουν στο πιο ασφαλές καταφύγιο… Συνέχισε να διαβάζεις Ο Μαρξ, η κούκλα και η Μάριαμ Ματζίντι!

Όταν η Άγκαθα, έγινε Μαίρη!

Ποια Άγκαθα και ποια Μαίρη; Πάει σωστά το μυαλό μας; Δώστε μου ένα λεπτό και θα σας τα εξηγήσω όλα. Η ιέρεια- μην πω και πρωθιέρεια- της αστυνομικής λογοτεχνίας Άγκαθα Κρίστι, κάποια στιγμή, αποφάσισε να γράψει και να εκδώσει μια σειρά κοινωνικών μυθιστορημάτων, τα οποία υπέγραψε ως Μαίρη Γουέστμακοτ. Και κάπως έτσι ήρθε στα χέρια… Συνέχισε να διαβάζεις Όταν η Άγκαθα, έγινε Μαίρη!

«Εγώ πότε θα γίνω ευτυχισμένη;»

Έλα μου ντε; Τι να είναι η ευτυχία; Τι θέλει ο άνθρωπος για να γίνει ευτυχισμένος; Πώς μπορεί ο παρελθόν να έρθει και να ταράξει τόσο την καθημερινότητά σου, ώστε εσύ, σε μια νύχτα, ή και μέρα, να αρχίσεις να αναρωτιέσαι αυτές τις κλασσικές και το κλισέ γι έναν άνθρωπο ερωτήσεις αυτοβελτίωσης; Όταν είδα τον… Συνέχισε να διαβάζεις «Εγώ πότε θα γίνω ευτυχισμένη;»

Η «Σκιά» του Βαγγέλη!

Σπάνια διαβάζω αστυνομικά κι αυτό γιατί  θέλουν προσοχή ιδιαίτερη και με κάνουν να χάνω τον ύπνο μου. Ψάχνω μανιωδώς τον δολοφόνο και δεν πέφτει το βλέφαρο μέχρι να κλείσει το βιβλίο. Και ψάχνω τον δολοφόνο, και ξεπετάγονται τα πτώματα, και να σου αρχίζω να τρέμω με κάθε κούνημα της κουρτίνας από το ανοιχτό παράθυρο. Πριν… Συνέχισε να διαβάζεις Η «Σκιά» του Βαγγέλη!

«Οι θεοί από στάχτη» κι η Πασχαλία Τραυλού!

Με την Πασχαλία Τραυλού τα είπαμε και μέσω της συνέντευξης, μα είναι βιβλία σαν κι αυτό που αξίζουν κι ένα δικό, κατάδικό τους αφιέρωμα. Είναι βιβλία που έχουν παλμό και αναπνέουν στα χέρια των αναγνωστών. Βιβλία, που οι ιστορίες τους, ξέρουν να μιλούν στην καρδιά του αναγνώστη. Δυο παιδιά ερωτευμένα και θύματα μιας αγάπης καταδικασμένης.… Συνέχισε να διαβάζεις «Οι θεοί από στάχτη» κι η Πασχαλία Τραυλού!

«Τα χαμένα χρώματα του ουράνιου τόξου» και η μαεστρία της Δελίνας Βασιλειάδη!

Όσοι με ξέρουν προσωπικά, είμαι σίγουρος ότι πιστεύουν πως κάποιος έχει καταλάβει το πληκτρολόγιό μου, μιας και το σώμα μου δεν είναι τόσο ενδιαφέρον, ώστε να καταστεί θύμα κατάληψης. Αλλά, ίσως που τα χρόνια μου περνάνε, ίσως πάλι που εδώ και αρκετό καιρό δεν έχω έρθει σε επαφή με αυτήν, η παιδική λογοτεχνία κερδίζει ολοένα… Συνέχισε να διαβάζεις «Τα χαμένα χρώματα του ουράνιου τόξου» και η μαεστρία της Δελίνας Βασιλειάδη!

«Ο Χορός των Συμβόλων» κι ο Μένιος Σακελλαρόπουλος!

Τα τελευταία χρόνια με εκπλήσσει η μεταστροφή ορισμένων ανθρώπων. Αλλιώς του έχω συνηθίσει, αλλιώς του βλέπω να κινούνται τα τελευταία χρόνια. Μια τέτοια περίπτωση ανθρώπου είναι κι ο Μένιος Σακελλαρόπουλος. Το ήξερα στην αθλητική σύνταξη και τα τελευταία χρόνια πέφτουν στα χέρια μου βιβλία λογοτεχνικά, προερχόμενα από την πένα του. Και βιβλία, γεμάτα, όχι μικροδιηγήματα.… Συνέχισε να διαβάζεις «Ο Χορός των Συμβόλων» κι ο Μένιος Σακελλαρόπουλος!