Σε τέτοιου είδους κείμενα είθισται να ξεκινάμε με το πόσο εκτιμούμε την εργογραφία του πρωταγωνιστή -στην παρούσα την δισκογραφία της. Να γράφουμε στην συνέχεια πόσο μαγεμένοι νιώθουμε κάθε φορά που ακούμε τις νότες να βγαίνουν από το βιολί και τις μνήμες που μας ξυπνά η μουσική που έχει ντύσει τόσες και τόσες αναμνήσεις μας. Και… Συνέχισε να διαβάζεις Η βραδιά που η Ευανθία Ρεμπούτσικα δίδαξε τι θα πει τέχνη!
Ο Αλέξανδρος Τζοβάνης είναι ένας από τους νέους καλλιτέχνες που εκτιμώ βαθύτατα. Με ήθος και σεβασμό για την τέχνη του και κυρίως με συνέπεια στα όσα το κοινό περιμένει να δει από αυτόν. Χειρίζεται την φωνή του με τρόπο που μπορεί να γεμίσει τον χώρο και να παρασύρει τους θεατές σε κάθε κόνσεπτ, μα αυτό… Συνέχισε να διαβάζεις Η εκκωφαντική σιγή του έρωτα, διά στόματος Αλέξανδρου Τζοβάνη!
Είναι μερικά έργα που αγαπιούνται πολύ. Τα αγαπούν οι καλλιτέχνες. Τα αγαπούν, ακόμη περισσότερο, οι θεατές. Δεν αποτελούν απλά το mainstream, αλλά έχουν μια ιδιαίτερη θέση και εξαρχής υπόσχονται την επιτυχία. Η υπόσχεση μετατρέπεται σε δεδομένο όταν οι συντελεστές χαρακτηρίζονται από επαγγελματισμό. Μια τέτοια περίπτωση αποτελεί ο "Γυάλινος κόσμος". Όλοι έχουμε αγαπήσει την ιστορία της… Συνέχισε να διαβάζεις Όταν ο κόσμος μας σπάει πιο εύκολα από το γυαλί που είναι φτιαγμένος!
Είναι φορές που στο θέατρο δεν μας τραβάει το έργο που θα δούμε. Ειδικά όταν πρόκειται για παράσταση αρχαίου δράματος, το έχουμε χορτάσει, από την σχολική μας ακόμη ηλικία. Είναι οι ηθοποιοί που μας κάνουν να σκεφτούμε τι θα αντικρύσουμε, τι είναι αυτό που θα καταφέρει να μας ανατριχιάσει. Η ιστορία της "Ιφιγένειας εν Ταύροις"… Συνέχισε να διαβάζεις Όταν το θεατρικό κοινό υποκλίθηκε μπρος στην «Ιφιγένεια»!
Θυμάμαι πριν χρόνια, στο θέατρο Αυλαία της Θεσσαλονίκης, είχα πάει να δω το οι "Πεταλούδες είναι ελεύθερες" και είχα λατρέψει την ιστορία αυτή, παρότι εξόφθαλμα "αμερικανιά" Μου είχε αφήσει την αίσθηση της αγάπης και όχι της συμπόνιας (θα καταλάβετε παρακάτω) και αυτό ήταν κάτι το μαγευτικό για μια παράσταση που ο κεντρικός της άξονας είναι… Συνέχισε να διαβάζεις Οι πεταλούδες του Gershe και το καλό θέατρο που θέλουμε να βλέπουμε!
Πολλά τα δακρύβρεχτα που έχουν γραφτεί, μα αποπνέουν τόση αλήθεια. Σχεδόν δύο χρόνια που το θέατρο έχει λείψει από την δική μου ζωή. Δυο χρόνια που τα φώτα της "πλατείας" δεν άναψαν και δεν έσβησαν, είναι πάρα πολλά για έναν άνθρωπο, ιδιαίτερα όταν το θέατρο αποτελεί την βασικότερη επιλογή για ψυχαγωγία. Και ξάφνου εχθές η… Συνέχισε να διαβάζεις Οι θεατρικοί «Μπαμπούλες» κι η επιστροφή στο θέατρο!
Καρυωτάκης: Στη σκιά των (τελευταίων) ωρών
mylibrodoro.com 