Ήρθαν σιγά-σιγά τα κρύα βράδια, και τα βιβλία επέστρεψαν για τα καλά στις αγκαλιές μας. Και έτσι, ένα απόβραδο των περασμένων ημερών, έπεσε στα χέρια μου «Το μυστικό της Μπλε Πολυκατοικίας». Κι, όπως αποδείχθηκε, η πτώση ήταν καθόλα επιτυχημένη, αφού η Ακρίτα, κατάφερε να στήσει ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχουν κυκλοφορήσει τελευταία. Η… Συνέχισε να διαβάζεις Στην «Μπλε πολυκατοικία» με τα μυστικά της Έλενας Ακρίτα! →

Ωραίο δέντρο η καρυδιά. Με μεγάλη ιστορία και θρησκευτικές καταβολές. Ψηλή, με πλατιά φύλλα. Με μια πίκρα το πράσινό της ποτισμένο. Μα μεγάλη η γλύκα της, όταν η ίδια αποτελεί την απαρχή ενός λογοτεχνικού έργου. Ενός κειμένου μεστού σε εικόνες και προσεγμένο στην δομή και την τελική του κυκλοφορία. Ήρθε μαζί με τα υπόλοιπα του… Συνέχισε να διαβάζεις Η Γιώτα Φώτου γράφει κάτω από «Της καρυδιάς τον ίσκιο»! →

Δύσκολος συγγραφέας ο Σκαμπαρδώνης. Δεν ξέρεις από πού να πιάσεις τα βιβλία του. Μην μπερδεύεστε. Δεν εννοώ από αρχή ή από τέλος. Από τις λέξεις είναι το ζήτημα πώς να πιαστείς. Πώς να ανασάνεις, που να αφήσεις τον χρόνο να εκπνεύσει. Και μαζί με τον χρόνο να εκπνεύσει κι η υπομονή σου. Κι ο ύπνος,… Συνέχισε να διαβάζεις Στο «Ντεπό» του Γιώργου Σκαμπαρδώνη! →

Τα έγραφα και την προηγούμενη βδομάδα με αφορμή την συνέντευξη. Δύσκολο πράγμα το νουάρ μυθιστόρημα στην χώρα μας. Ακόμη πιο δύσκολο το αμιγώς αστυνομικό. Πρέπει να έχεις κότσια για να το στήσεις άρτια. Να μπορείς να το φέρεις στα μέτρα και τα σταθμά σου. Να το κόψεις και να το ράψεις με τρόπο τέτοιο που… Συνέχισε να διαβάζεις Στήνοντας τον «χορό των νεκρών» με τον Βαγγέλη Γιαννίση! →

Πόσο μου αρέσουν τα ταξίδια. Ειδικά τα νοερά. Παρέα με ένα βιβλίο. Αυτά που με στέλνουν σε τόπους και χρόνους ξεχασμένους. Σε αυτούς που σημαδεύτηκαν από τον πόνο των ανθρώπων. Σε αυτούς, που τα χώματα, έχουν την δύναμη να σου αποκαλύψουν μυστικά κι αλήθειες που κανένα στόμα δεν θα σου πει, όσο κι αν εκβιάσεις… Συνέχισε να διαβάζεις Η Κωνσταντία Σωτηρίου ακούει «Φωνές από χώμα»! →

Είναι κάποιες γυναίκες κρατάνε στις πλάτες τους όλη την σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. Δίνουν ζωή στις λέξεις, τιε απογειώνουν με τρόπο απλοϊκό, περιγράφοντας απλά καθημερινά συμβάντα. Κάπως έτσι κι η Σώτη Τριαντφύλλου. Έπιασε κι έγραψε τα «Αστραφτερά Πεδία». Ένα βιβλίο που δεν το λες λογοτεχνία. Δεν μπορείς να το εντάξεις σε ένα πλαίσιο. Πιο πολύ μου… Συνέχισε να διαβάζεις «Αστραφτερά Πεδία» κι η Σώτη Τριανταφύλλου! →

Η ελληνική ύπαιθρος είναι πολλές φορές πηγή έμπνευσης για την δημιουργία πινάκων ζωγραφικής και φωτογραφικών άλμπουμ. Ας σταθούμε στο δεύτερο. Νησιά, μοναστικές κοινότητες, δάση και πλαγιές, υπό το πρίσμα μια φωτογραφικής μηχανής κι ενός κλείστρου που τα κρατά ζωντανά αιώνια. Οι φωτογραφίες αυτές πολλές φορές, κοσμούν όμορφες καρτ ποστάλ. Κι οι τελευταίες είναι το θέμα… Συνέχισε να διαβάζεις Καρτ Ποστάλ με άρωμα Ελλάδος και γραφή από Αγγλία. →

Πριν λίγες μέρες φιλοξενήσαμε μια συνέντευξη με τον αγαπημένο μου- και μαζί με εμένα πολλών άλλων- Αύγουστο Κορτώ. Μεταξύ άλλων, μιλήσαμε για την κυκλοφορία αυτού του βιβλίου, μιας ιστορίας που περιγράφει με πάσα λεπτομέρεια ένα επεισόδιο του ίδιου και την πορεία του στην δίνει του μυαλού, που χάνει τα λογικά του και ψάχνει να αγκιστρωθεί… Συνέχισε να διαβάζεις «Μικρό χρονικό τρέλας» κι ένα μυθιστόρημα αυτοβιογραφικό. →

Αυτό το βιβλίο με τράβηξε για δύο λόγους όταν το είδα στο δελτίο τύπου των εκδόσεων. Πρώτον, μιλά για την Θεσσαλονίκη του κάποτε, αυτήν που δεν πρόλαβα να ζήσω και να γνωρίσω τα σοκάκια της. Έπειτα, γιατί το όνομα της συγγραφέως ήταν τόσο παράξενο, μιας και ποτέ δεν έχω ακούσει γυναίκα να την αποκαλούν Μεταξία.… Συνέχισε να διαβάζεις Κάποτε στην Σαλονίκη από την Μεταξία Κράλλη! →

Ήταν ένα βράδυ καλοκαιριού όταν έμαθα για την ύπαρξη του Γιάννη Νικολούδη και για το βιβλίο που μου κράτησε συντροφιά τις προηγούμενες μέρες. Ένα βιβλίο που δεν έχει σκοπό να ευχαριστήσει αυτόν που θα το διαβάσει μα κυρίως να τον προβληματίσει. Η ζωή ενός νέου, που ζει εις βάρος των υπολοίπων, παρουσιάζεται σε μορφή μονολόγου.… Συνέχισε να διαβάζεις «Άμοιρο παιδί» κι η πένα του Γιάννη Νικολούδη! →