Το 2020 ήταν κατά κοινή ομολογία μια χρονιά δύσκολη για πολλούς. Μια χρονιά που περάσαμε αρκετό χρόνο με τον εαυτό μας και η αναζήτηση διεξόδων από την καθημερινότητα ήταν κάτι που μας έβαλε στο τρυπάκι να αναζητήσουμε την φυγή από την μονοτονία. Σε μια από αυτές τις προσπάθειες, γνώρισα τον Αλέξανδρο μέσα από τα τραγούδια… Συνέχισε να διαβάζεις Συνομιλώντας με τον Αλέξανδρο Τζοβάνη!
Καρυωτάκης: Στη σκιά των (τελευταίων) ωρών
…Και το σπίτι του κρεμασμένου. Που δεν μιλάνε για σκοινί. Κι όταν μιλάνε, κρίνονται. Όχι μόνο για τα δικά τους σπίτια – τα τριάντα δύο, λέω έτσι έναν αριθμό στην τύχη. Αλήθεια, αυτά όλα πόσο αγοράστηκαν, πόσα δάνεια πήρανε, πόσα επιστρέψανε στις τράπεζες και πόσα χρωστούν ακόμα; Τί έγινε με τα στρέμματα στην Τήνο –… Συνέχισε να διαβάζεις Το σπίτι του Τσίπρα
Η ιστορία του μας κρατά σε εγρήγορση και σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να βγάλουμε σύντομα και ασφαλή συμπεράσματα. Ωστόσο, την επόμενη φορά που θα σκεφτείτε να πάτε διακοπές, είμαι σίγουρος ότι θα επαναπροσδιορίσετε την παρέα και τις πράξεις σας.
Πολύ περισσότερο, αρνούμαστε ότι η ιστορία αυτής της πόλης συνεχίστηκε. Μας ενοχλεί οποιαδήποτε αναφορά στην συνέχεια της ιστορίας της. Στο γεγονός ότι ο ελληνισμός που χάθηκε δεν έφερε τον χαμό και στην υπόλοιπη πόλη, αλλά αντίθετα βρήκε την δική της ταυτότητα για να παραμείνει εύρωστη και ζωντανή στην μεθόριο ανατολής και δύσης. Μας ενοχλεί που άλλαξε όνομα, που πλέον δεν είναι η δική μας Κωνσταντινούπολη, αλλά η Ισταμπούλ .
Με πένα στιβαρή και λόγο άρτιο μεταφερόμαστε από τις ΗΠΑ στην Σκωτία. Το λογοτεχνικό αυτό ταξίδι έχει την χαρακτηριστική υπογραφή της συγγραφέως, αφού καταφέρνει να περιγράψει τα στοιχεία και τους τόπος με τρόπο λεπτομερειακό, χωρίς να μας κουράζει καθόλου.
Στο «La vita davanti a sè» η Σοφία Λόρεν μας δίνει μαθήματα γενικώς. Στα 86 της χρόνια καταφέρνει να σταθεί επάξια σε έναν ρόλο τόσο απαιτητικό και συνάμα συναισθηματικά φορτισμένο. Αφήνοντας τον χρόνο που την άγγιξε και παραμερίζοντας τις δάφνες της επιτυχίας που την πλαισίωναν όλα αυτά τα χρόνια, στήνει μια δική της, ολοκαίνουργια περσόνα.
Η Δελίνα Βασιλειάδη γράφει ωραία. Αυτό είναι δεδομένο και πρέπει να το παραδεχτούμε. Μεταφέρει στο χαρτί όσα έχει στο μυαλό της και ταυτόχρονα τα παρουσιάζει με τρόπο απλοϊκό και ζωντανό, επιτυγχάνοντας την αίσθηση ρεαλισμού που θα έπρεπε να έχει ένα θεατρικό κείμενο, δραματοποιώντας το σε ελαχίστη μόλις έκταση.
Με τον τρόμο αυτόν λοιπόν, θα σας γράψω για τους ενοχλητικούς τύπους του σούπερ μάρκετ, ή της υπεραγοράς για να μιλάμε κι ελληνικά.
Δουλειά και lifestyle, έρωτας και τιμολόγια που τρέχουν. Ανεργία, μεγαλομανία, κατά φαντασίαν δυνατότητες και πολλές πολυγαμικές σχέσεις.
mylibrodoro.com 