Τα τελευταία χρόνια δεν μπορώ να πω ότι παρακολουθώ επισταμένα κινηματογραφικές παραγωγές. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα κάτσω αμέτοχος απέναντι από μια οθόνη για 2 ώρες, απλά βλέποντας μια ιστορία που εκτυλίσσεται, στατικά και χωρίς τους εξωγενείς παράγοντες να την επηρεάζουν. Γνωρίζοντας ότι το βλέμμα μου δεν θα διασταυρωθεί με του ηθοποιού, και ότι… Συνέχισε να διαβάζεις Η άνοια, η σκληρή πραγματικότητα, οι άνθρωποι που αγαπάμε κι ο κινηματογράφος!
