Λίγες σκέψεις για το βιβλίο Ιστορίες στο τέλος του χρόνου του Κωνσταντίνου Ν. Καρεμφύλλη. Αν ο χρόνος αυτός είναι καθορισμένος από μια ανώτερη δύναμη, πού ξέρει ένας γραφιάς πόσες ιστορίες θα καταφέρει να συντάξει μέχρι να δει την δύση του; Κι αν η δύση αυτή αργεί περισσότερο από το συνηθισμένο; Πόσες λέξεις μπορεί να ανακαλέσει το ανθρώπινο… Συνέχισε να διαβάζεις Κάθε ιστορία κρύβει μέσα της την ελπίδα για να φτάσει μέχρι εκεί που τελειώνει ο χρόνος.
Τι είναι αυτό που μπορεί να κάνει ένα βιβλίο μοναδικό; Η ιστορία του ή η συγγραφική δεινότητα αυτού που δημιουργεί την ιστορία; Το "Προσωπικό Ημοιρολόγιο" βάζει τέλος σε τέτοια διλήμματα.
Πριν πολλά χρόνια ξεκίνησε η παράλληλη πορεία μας με την Κωνσταντία Σωτηρίου. Η Κωνσταντία έγραφε, εγώ διάβαζα ιστορίες της Κύπρου που πάντα είχαν μια γλυκιά πίκρα εκφρασμένη από τα λόγια των ηρωίδων που επιλέγει να τοποθετήσει στο κέντρο των βιβλίων της. Βιβλία με την γυναικεία παρουσία στο επίκεντρο, ως ιέρειες και κοινωνοί της παράδοσης (με… Συνέχισε να διαβάζεις Η Κωνσταντία Σωτηρίου ως απόλυτη αφηγήτρια της Κυπριακής Λογοτεχνικής παράδοσης!
Δύσκολο πράγμα να σχολιάζεις έργα που έχουν βραβευθεί από τους πιο καταξιωμένους φορείς και φέρουν στάμπα βαριά των διακρίσεών τους. Μια τέτοια περίπτωση, ακόμη πιο βαριά και ογκώδης ήταν η καρδερίνα της Donna Tartt. Ένα βιβλίο που όποιος καταφέρει να το διαβάσει θα παλέψει με πολλούς δαίμονες και θα αναμετρηθεί με τις αναγνωστικές του αντοχές!… Συνέχισε να διαβάζεις Μια καρδερίνα που πήρε Pulitzer!
Κάποια χρόνια πριν ένας άλλος Γιάννης (ο Φαρσάρης) μου είχε συστήσει την περίπτωση του Γιάννη Νικολούδη, στέλνοντάς μου το Άμοιρο παιδί με το μήνυμα "διάβασέ το, θα σου αρέσει" Και εγώ το διάβασα και όντως μου άρεσε. Η αμεσότητα σε αυτό το δυστοπικό περιβάλλον που έστησε γύρω από την ιστορία του ο Νικολούδης, ο τρόπος… Συνέχισε να διαβάζεις Στον «Άδειο τόπο» του Γιάννη Νικολούδη!
Όσοι με ξέρετε, ήδη από την τίτλο, έχετε καταλάβει ότι στις γραμμές αυτές έχει επιστρέψει κυρίαρχος ο Βαγγέλης Γιαννίσης και το αστυνομικό του δαιμόνιο. Και δεν μπορώ να κρύψω την χαρά μου που αυτή την φορά κατάφερα να πλανηθώ σε δρόμους γνώριμους και που μπορούσα να προφέρω γιατί με τα προηγούμενα στράβωνε το στόμα μου… Συνέχισε να διαβάζεις Από το Έρεμπρο στην Αλεξάνδρας και από εκεί στην Ελευσίνα!
Είναι η εποχή που τα πρώτα μου χρόνια στην γραφή μου χτυπούν την πόρτα. Κείμενα και άνθρωποι που χρονικά συμπορευόμαστε, έρχονται να μου θυμίσουν γιατί ξεκίνησα να γράφω. Τι ήταν άραγε αυτό που μας ένωσε; Μια κοινή γλώσσα επικοινωνίας μέσω των εικόνων που σχηματίζουν τα βιβλία, ένας πόνος από τις ιστορίες που περιγράφονται, μια αγάπη… Συνέχισε να διαβάζεις Η Κωνσταντία Σωτηρίου μας σερβίρει Brandy Sour!
Λίγες μέρες πριν, ένα ηλιόλουστο πρωινό, βρέθηκα με την παλιά γνώριμη και υπεύθυνη για την ενασχόλησή μου με το γράψιμο Θεανώ Γόκτση που πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο της παραμύθι. Μιας και έπαψα εδώ και κάποιες δεκαετίες να είμαι παιδί, έπρεπε το βιβλίο να δοκιμαστεί στους απαιτητικούς του είδους, τα πραγματικά παιδιά που τα παραμύθια είναι… Συνέχισε να διαβάζεις Για ένα χελωνάκι που το έλεγαν Μπούμπου!
Λίγες φορές πιάνω στα χέρια μου ποιητικές συλλογές. Είναι ο τρόπος που αποτυπώνονται τα συναισθήματα που δεν μπορώ να τα χωρέσω. Δεν νιώθω άνετα να τα μοιραστώ, μιας και οι άνθρωποι αυτοί γράφουν τις πιο ιερές τους στιγμές με τρόπο τέτοιο, που στα μάτια αδαών, μοιάζουν με άστοχες και άσκοπες ρίμες. Και, άλλες φορές πάλι… Συνέχισε να διαβάζεις Η «Εσωτερική θάλασσα» του Γιάννη Αρκέτου!
Το κείμενο αυτό άργησε μερικούς μήνες, αλλά είχα προσωπικούς λόγους και ενδοιασμούς για την μέρα της κυκλοφορίας του. Βλέπετε, εγώ ξεκίνησα να το διαβάζω μέσα στο κατακαλόκαιρο, στην παραλία, με τον ήλιο να λάμπει και το κύμα να σκάει, την στιγμή που στις σελίδες του βυθιζόμουν ολοένα και περισσότερο στην υγρασία και στο ομιχλώδες τοπίο… Συνέχισε να διαβάζεις Διαβάζοντας τις «Τελετουργίες του νερού»!
mylibrodoro.com 