Από το Έρεμπρο στην Αλεξάνδρας και από εκεί στην Ελευσίνα!

Όσοι με ξέρετε, ήδη από την τίτλο, έχετε καταλάβει ότι στις γραμμές αυτές έχει επιστρέψει κυρίαρχος ο Βαγγέλης Γιαννίσης και το αστυνομικό του δαιμόνιο. Και δεν μπορώ να κρύψω την χαρά μου που αυτή την φορά κατάφερα να πλανηθώ σε δρόμους γνώριμους και που μπορούσα να προφέρω γιατί με τα προηγούμενα στράβωνε το στόμα μου… Συνέχισε να διαβάζεις Από το Έρεμπρο στην Αλεξάνδρας και από εκεί στην Ελευσίνα!

Πανσέληνος. Η του Αυγούστου!

Πανσέληνος, φάση Αλβέδο.Ψυχές που σε κρατήρες κρύφτηκαν να γλιτώσουν τον πόνο.Μάτια που μάταια τις αναζητούν, να νιώσουν την ζεστασιά του βλέμματος,Και τ' άστρα μετρούν για να ξορκίσουν τις κατάρες,Μέχρι να "λιγωθούν οι αστερισμοί και να λιποθυμήσουν".*Ψυχές, που στο φεγγάρι προσέτρεξαν,Την ησυχία της ύπαρξης να απολαύσουν,Οι άνθρωποί τους να τις βλέπουν και να αναπολούν,Στιγμές, έρωτες και… Συνέχισε να διαβάζεις Πανσέληνος. Η του Αυγούστου!

Η Κωνσταντία Σωτηρίου μας σερβίρει Brandy Sour!

Είναι η εποχή που τα πρώτα μου χρόνια στην γραφή μου χτυπούν την πόρτα. Κείμενα και άνθρωποι που χρονικά συμπορευόμαστε, έρχονται να μου θυμίσουν γιατί ξεκίνησα να γράφω. Τι ήταν άραγε αυτό που μας ένωσε; Μια κοινή γλώσσα επικοινωνίας μέσω των εικόνων που σχηματίζουν τα βιβλία, ένας πόνος από τις ιστορίες που περιγράφονται, μια αγάπη… Συνέχισε να διαβάζεις Η Κωνσταντία Σωτηρίου μας σερβίρει Brandy Sour!

Ένα δείπνο στην παράσταση «Ουροβόρος»

Αυτό που μου αρέσει στην Θεσσαλονίκη είναι η εφευρετικότητα των νέων δημιουργών. Μια πόλη, σχετικά μικρή, που παράγει συνεχώς διαμάντια και αναδεικνύει σε μικρές ή μεγαλύτερες σκηνές ταλέντα και ανθρώπους που με την αγάπη και το πείσμα τους θα μείνουν για πολύ καιρό κοντά μας και θα μας καλούν να "ασχοληθούμε" μαζί τους. Μια τέτοια… Συνέχισε να διαβάζεις Ένα δείπνο στην παράσταση «Ουροβόρος»

Η Ράνια Σχίζα είναι «Η μάνα αυτουνού…»!

Από την πρώτη στιγμή που άρχισα να γράφω για θέατρο ένιωθα μια έλξη για μονολόγους. Είναι ένα είδος δύσκολο, που θέλει μαεστρία και πειθαρχία για να βγει. Πρέπει ο ηθοποιός να είναι ταγμένος στο κείμενό του. Να το αγαπά, να το ζει, να το νιώθει σαν να είναι λόγια και ιστορία βγαλμένα από το στήθος… Συνέχισε να διαβάζεις Η Ράνια Σχίζα είναι «Η μάνα αυτουνού…»!

Σε μια βραδιά που ο Δράκουλας δεν κατάφερε να κυριαρχήσει στον κόσμο!

Εχθές το βράδυ, κατά τις 8, ο δρόμος μας έβγαλε στο Θέατρο Αθήναιον, όπου ο Άγγελος Κουρέπης ανεβάζει το Dracula αυτή την περίοδο. Ένα έργο, γνωστό στο σινεφίλ κοινό, αφού όλοι λίγο πολύ έχουμε δει την ταινία του 1992, με τις σκοτεινές και συνάμα σεξουαλικές σκηνές, που δεν σταματά να ταράζει τους θεατές. Ο Τζόναθαν… Συνέχισε να διαβάζεις Σε μια βραδιά που ο Δράκουλας δεν κατάφερε να κυριαρχήσει στον κόσμο!

Για ένα χελωνάκι που το έλεγαν Μπούμπου!

Λίγες μέρες πριν, ένα ηλιόλουστο πρωινό, βρέθηκα με την παλιά γνώριμη και υπεύθυνη για την ενασχόλησή μου με το γράψιμο Θεανώ Γόκτση που πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο της παραμύθι. Μιας και έπαψα εδώ και κάποιες δεκαετίες να είμαι παιδί, έπρεπε το βιβλίο να δοκιμαστεί στους απαιτητικούς του είδους, τα πραγματικά παιδιά που τα παραμύθια είναι… Συνέχισε να διαβάζεις Για ένα χελωνάκι που το έλεγαν Μπούμπου!

Χαρταετοί, που δεν πετούν πια!

Κάθε χρόνο, τέτοια μέρα. Σύννεφα πάλι στον ουρανό. Χωρίς αέρα. Χωρίς πνοή για όνειρα δεμένα σε πολύχρωμες κατασκευές. Αβέβαιη η απογείωση και στην γωνία καραδοκεί η απογοήτευση. Αυτή, για όσες προσπάθειες δεν βρήκαν την ανάσα εκείνη που θα φούσκωνε την χαρτονένια επιφάνειά τους και θα τις έστελνε ψηλά να βρουν ψυχές που δεν περπατούν πια… Συνέχισε να διαβάζεις Χαρταετοί, που δεν πετούν πια!

Η «Εσωτερική θάλασσα» του Γιάννη Αρκέτου!

Λίγες φορές πιάνω στα χέρια μου ποιητικές συλλογές. Είναι ο τρόπος που αποτυπώνονται τα συναισθήματα που δεν μπορώ να τα χωρέσω. Δεν νιώθω άνετα να τα μοιραστώ, μιας και οι άνθρωποι αυτοί γράφουν τις πιο ιερές τους στιγμές με τρόπο τέτοιο, που στα μάτια αδαών, μοιάζουν με άστοχες και άσκοπες ρίμες. Και, άλλες φορές πάλι… Συνέχισε να διαβάζεις Η «Εσωτερική θάλασσα» του Γιάννη Αρκέτου!

Σε μια αυλή γεμάτη θαύματα!

Είναι δύσκολο να χωρέσεις σε λέξεις την ευγένεια που απλόχερα μοιράζουν ηθοποιοί στις παραστάσεις που ετοιμάζουν. Είναι δύσκολο να περιγράψεις με λέξεις απαλλαγμένες από συναισθήματα τα όσα λαμβάνεις κατά την διάρκεια μιας παράστασης που για να φτάσει στα δικά σου μάτια, άνθρωποι μόχθησαν και αφιέρωσαν χρόνο και, κυρίως, μεράκι, για να αγκαλιάσουν τους ρόλους τους… Συνέχισε να διαβάζεις Σε μια αυλή γεμάτη θαύματα!