Πριν λίγες μέρες έπεσε στην αντίληψή μου το ανέβασμα της παράστασης ο Μακαρίτης Ματτία Πασκάλ, σε σκηνοθεσία του ταλαντούχου -και πολλά υποσχόμενου- Σωτήρη Ρουμελιώτη και διασκευή του ίδιου και της Γλυκερίας Καλαϊτζή. Και τελεσίδικα, μαζευτήκαμε μια παρέα και κατηφορίσαμε την Φλέμινγκ, μέχρι να φτάσουμε στην είσοδο του θεάτρου και να χαθούμε για ένα δίωρο στον… Συνέχισε να διαβάζεις Για ένα Μακαρίτη στο θέατρο Τ!
Σε μια Θεσσαλονίκη που παραλύει από κάθε άποψη, με τα νεύρα των κατοίκων, περιοίκων και επισκεπτών να δοκιμάζονται σε ένα κρεσέντο αντοχής και υπομονής, οι κοιτίδες γέλιου είναι επιβεβλημένες για να καταφέρουμε να αντέξουμε την μαυρίλα που σέρνεται πάνω από τα μεγαλεπήβολα σχέδια που πλανώνται πάνω από την πόλη. Μια τέτοια κοιτίδα στήσανε τα παιδιά… Συνέχισε να διαβάζεις Μια βραδιά γεμάτη ηλίθιους, στο θέατρο Αθήναιον!
Κάποια χρόνια πριν ένας άλλος Γιάννης (ο Φαρσάρης) μου είχε συστήσει την περίπτωση του Γιάννη Νικολούδη, στέλνοντάς μου το Άμοιρο παιδί με το μήνυμα "διάβασέ το, θα σου αρέσει" Και εγώ το διάβασα και όντως μου άρεσε. Η αμεσότητα σε αυτό το δυστοπικό περιβάλλον που έστησε γύρω από την ιστορία του ο Νικολούδης, ο τρόπος… Συνέχισε να διαβάζεις Στον «Άδειο τόπο» του Γιάννη Νικολούδη!
Όσοι με ξέρετε, ήδη από την τίτλο, έχετε καταλάβει ότι στις γραμμές αυτές έχει επιστρέψει κυρίαρχος ο Βαγγέλης Γιαννίσης και το αστυνομικό του δαιμόνιο. Και δεν μπορώ να κρύψω την χαρά μου που αυτή την φορά κατάφερα να πλανηθώ σε δρόμους γνώριμους και που μπορούσα να προφέρω γιατί με τα προηγούμενα στράβωνε το στόμα μου… Συνέχισε να διαβάζεις Από το Έρεμπρο στην Αλεξάνδρας και από εκεί στην Ελευσίνα!
Πανσέληνος, φάση Αλβέδο.Ψυχές που σε κρατήρες κρύφτηκαν να γλιτώσουν τον πόνο.Μάτια που μάταια τις αναζητούν, να νιώσουν την ζεστασιά του βλέμματος,Και τ' άστρα μετρούν για να ξορκίσουν τις κατάρες,Μέχρι να "λιγωθούν οι αστερισμοί και να λιποθυμήσουν".*Ψυχές, που στο φεγγάρι προσέτρεξαν,Την ησυχία της ύπαρξης να απολαύσουν,Οι άνθρωποί τους να τις βλέπουν και να αναπολούν,Στιγμές, έρωτες και… Συνέχισε να διαβάζεις Πανσέληνος. Η του Αυγούστου!
Είναι η εποχή που τα πρώτα μου χρόνια στην γραφή μου χτυπούν την πόρτα. Κείμενα και άνθρωποι που χρονικά συμπορευόμαστε, έρχονται να μου θυμίσουν γιατί ξεκίνησα να γράφω. Τι ήταν άραγε αυτό που μας ένωσε; Μια κοινή γλώσσα επικοινωνίας μέσω των εικόνων που σχηματίζουν τα βιβλία, ένας πόνος από τις ιστορίες που περιγράφονται, μια αγάπη… Συνέχισε να διαβάζεις Η Κωνσταντία Σωτηρίου μας σερβίρει Brandy Sour!
Αυτό που μου αρέσει στην Θεσσαλονίκη είναι η εφευρετικότητα των νέων δημιουργών. Μια πόλη, σχετικά μικρή, που παράγει συνεχώς διαμάντια και αναδεικνύει σε μικρές ή μεγαλύτερες σκηνές ταλέντα και ανθρώπους που με την αγάπη και το πείσμα τους θα μείνουν για πολύ καιρό κοντά μας και θα μας καλούν να "ασχοληθούμε" μαζί τους. Μια τέτοια… Συνέχισε να διαβάζεις Ένα δείπνο στην παράσταση «Ουροβόρος»
Από την πρώτη στιγμή που άρχισα να γράφω για θέατρο ένιωθα μια έλξη για μονολόγους. Είναι ένα είδος δύσκολο, που θέλει μαεστρία και πειθαρχία για να βγει. Πρέπει ο ηθοποιός να είναι ταγμένος στο κείμενό του. Να το αγαπά, να το ζει, να το νιώθει σαν να είναι λόγια και ιστορία βγαλμένα από το στήθος… Συνέχισε να διαβάζεις Η Ράνια Σχίζα είναι «Η μάνα αυτουνού…»!
Εχθές το βράδυ, κατά τις 8, ο δρόμος μας έβγαλε στο Θέατρο Αθήναιον, όπου ο Άγγελος Κουρέπης ανεβάζει το Dracula αυτή την περίοδο. Ένα έργο, γνωστό στο σινεφίλ κοινό, αφού όλοι λίγο πολύ έχουμε δει την ταινία του 1992, με τις σκοτεινές και συνάμα σεξουαλικές σκηνές, που δεν σταματά να ταράζει τους θεατές. Ο Τζόναθαν… Συνέχισε να διαβάζεις Σε μια βραδιά που ο Δράκουλας δεν κατάφερε να κυριαρχήσει στον κόσμο!
Λίγες μέρες πριν, ένα ηλιόλουστο πρωινό, βρέθηκα με την παλιά γνώριμη και υπεύθυνη για την ενασχόλησή μου με το γράψιμο Θεανώ Γόκτση που πρόσφατα κυκλοφόρησε το πρώτο της παραμύθι. Μιας και έπαψα εδώ και κάποιες δεκαετίες να είμαι παιδί, έπρεπε το βιβλίο να δοκιμαστεί στους απαιτητικούς του είδους, τα πραγματικά παιδιά που τα παραμύθια είναι… Συνέχισε να διαβάζεις Για ένα χελωνάκι που το έλεγαν Μπούμπου!
mylibrodoro.com 